Now or never ...

Het zal een maand of wat geleden zijn dat wij op zondagavond thuis kwamen en uit de auto stapten, toen we het kattenluik hoorden rammelen. Omdat we aan de andere kant van de beukhaag stonden, hadden we geen zicht op de keukendeur.
Wie schetst onze verbazing toen we Spooky in het weiland zagen en Boofy even later slapend op zolder aantroffen ...
Aha .. dat is geen zuivere koffie, dacht ik.

Nu hadden we al vrij snel na de verhuizing gezien dat er wel eens een grote kat (we noemen hem inmiddels ´Hein´) in de tuin van de buurvrouw zat. En die hadden we ook een enkel keertje bij ons in de boomgaard zien lopen. (De foto hierboven is ´em niet hoor, maar hij lijkt er wat op. Hij heeft vooral een veel bozere snuit in het echie ...)
Daarvoor moest hij dan wel het slootje over springen, maar dat is een peulenschilletje voor een poes.
Toen ik de buurvrouw weer sprak, vroeg ik of ze een poes had. Hij bleek van haar buren te zijn aan de andere kant ...

Al vrij snel merkten we dat het kattenluik ´s nachts druk werd gebruikt. Omdat ik vrij licht slaap, hoor ik dat allemaal.
Moet het zo hard ... vroeg ik me wel vaak af ...
En wat vreemd dat Boofy altijd meteen de trap naar zolder op stuift!

Toen we terug kwamen van Valkenburg, was de eettafel helemaal vies. Grond, zand, gras ... bah!
Nu zit Spooky wel eens op tafel, maar dit ...?
Nee, dit is echt niet pluis!

Van de week zag ik het een keer gebeuren aan het einde van de middag. Ik was juist eten aan het koken en Boofy stoof door het luik naar binnen. En hij werd achterna gezeten door Hein!
Drommels, drommels nog aan toe ... Ik stond meteen buiten en jaagde hem weg. Hij vloog zo ongeveer door de boomgaard en verdween met een grote boog over de sloot in het struikgewas bij de buurvrouw!
Intussen werd het ons wel steeds duidelijker wat er hier aan de hand was...
Wat een rotkat zeg! Ik dacht van mezelf dat ik van alle poezen hield, maar deze kon ik wel villen!
Als ik hem te pakken krijg, draai ik gehakt van hem hoor..., zei ik tegen Spooky en Boofy.

Maar aan boos worden alleen heb je ook niet veel, dus toch maar je verstand gebruiken...
Misschien was het toch wel beter om een kattenluik te plaatsen die op de chip van onze poezen reageert ... Maar ja, dan kan Hein in de tuin toch nog steeds heer en meester zijn.
Hij jaagt onze poezen de stuipen op het lijf; de één zit bang op zolder en de ander op de tafel beneden ...
Op het aanrecht kwam standaard een literkan water te staan en ik smeedde een plannetje.
Het huidige kattenluik heeft namelijk 2 knopjes, waarmee je kunt regelen dat poezen wel naar buiten kunnen maar niet naar binnen. Maar ook juist andersom...

Afgelopen nacht was het weer raak! Eerst vloog Boofy door het kattenluik en rende linea recta de zoldertrap op. Meteen hoorde ik weer het kattenluik ..., en daarna nog een keer.
Ik stoof meteen m´n bed uit om te kijken. Als onze beide poezen nu binnen waren, dan was het foute boel. En jawel hoor ... Spooky zat angstig op de tafel en Boofy zat met grote ogen op een verhuisdoos op zolder.
Met m´n nieuwe kleine felle zaklampje speurde ik vanachter het glas van de keukendeur de tuin af, maar ik zag geen Hein...

Now of never ...., dacht ik!
Het kattenvoer verhuisde naar de hal, de deur tussen de keuken en de hal ging dicht en uiteraard het kattenluik op het standje van wel naar binnen kunnen en niet meer naar buiten ...
En toen maar wachten ..!
Eigenlijk verwachtte ik niet dat Hein het nog een keer zou proberen. Hij is nog deksels slim ook...
En ik hoopte ook maar dat onze eigen katten niet gingen zeuren om naar buiten te gaan. Boofy kwam inderdaad al heen en weer lopen in onze slaapkamer en ging bij het raam kijken. Spooky lag aan m´n voeteneinde en was nog steeds bang.

Na zo´n anderhalf uur hoorde ik het kattenluik! En hoe ... Hein leek als een kanonskogel naar binnen te stuiven.
Hahahaha, en ik hoefde mezelf niet eens te haasten, want hij kon er toch niet meer uit.
Ik hoorde hoe hij probeerde eruit te komen, maar het luik zat dicht en hij zat gevangen!
Oh, wat voelde ik me goed ... Vijf minuten over 4...
Het uur van vergelding!

Ik deed de keukendeur open en het licht aan. Daar zat ie dan, dat grote lompe beest ...
Geen wonder dat mijn poesjes bang voor hem zijn, dacht ik. Wat een lelijkerd zeg!
Als je die ´s nachts in het donker tegen komt ...
En terwijl Hein als een gek met zijn kop tegen het kattenluik stond te rammen, pakte ik de literkan met water en plensde het in één keer over hem heen.
Hij vloog letterlijk een meter in de lucht tegen het raam van de keukendeur aan!
In paniek begon hij nog harder te beuken tegen het luik ...
En toen kreeg hij nog een tweede lading water van mij .. Ja, wraak is zoet hoor ...
Hij krijste afschuwelijk en vloog nu diagonaal omhoog en het koffiezetapparaat lag bijna op de grond.
Weer begon hij doodsbenauwd tegen het luik te rammen en te janken.
Het had geen zin om hem nog langer vast te houden, dus pakte ik de sleutel en draaide ik de buitendeur van slot. Maar hij had het niet eens door en stond maar met z´n kop tegen het luik te dreunen ... Ik gaf hem een voetje en toen stond hij buiten ...

Wat een voldoening, ondanks dat m´n keuken behoorlijk nat was!
De tussendeur ging weer open en het luik stelde ik weer normaal in.
Nee, die zien we nooit meer terug ... zong ik stilletjes...

Klusserdeklus

Noor is een beetje druk en heeft het gevoel dat ze overal tegelijk moet zijn.
De helft is aan me voorbij gegaan, maar ik hoor nu toch wel een heleboel lawaai uit de keuken.
Toch maar eens een kijkje nemen ...

- Hûh? Wat is hier aan de hand?

- O, ga jij maar weer gauw terug naar bed, het is hier veel te koud voor jou Elizabeth!

- Wat ben jij aan het doen Noor?

- Ik houd de wacht, anders komt Hein weer naar binnen...

- Hein? Die komt niet binnen hoor!

- Echt wel, gisteravond nog... En jouw Peter stond toevallig in de keuken en werd zo boos toen Hein z'n kop door het luik stak!

- Maar... maar.. ik zie dat het kattenluik eruit is... wat ben je aan het doen?

- Jouw Peter heeft het luik kapot geschopt en we zetten er nu even een nieuw luik in. Eentje met een microchip...

- Even? Dat doe je niet even ...

- Nee, dat klopt. Maar ik help jouw Peter even en het komt wel goed. Ga maar weer naar bed.

Pfffftttt ..., toen ik enigzins bij m'n positieven was, ben ik maar eens navraag gaan doen bij DH... en het klopte wat Noor had verteld.

Die brutale kater zat in het donker voor de deur, de keuken was ook helemaal donker en DH zag het aankomen. Boofy zat op de veranda en liet het gewoon gebeuren. 

Zodra hij met z'n dikke kop door het luik kwam, schopte DH tegen het luik. Hein schrok zich een rotje en was meteen weg... Maar het plastic scharniertje was afgebroken en er zat een scheur in het deurtje.

Oh, het was dus toch waar wat we al die tijd dachten ... Hein kwam gewoon voer stelen!

Tjonge, die Noor was natuurlijk een echte hulp voor DH. Ze las het instructieboekje voor, nam de maat op ... er moest nog een extra stukje uitgezaagd worden bij de deur ook.

En tenslotte moesten de poezen, voordat het luikje gemonteerd werd, nog één voor één erdoorheen om de elektronica te activeren. Dat viel niet mee, want ze vonden het natuurlijk heel raar...

Maar het is gelukt!

Maybe the last story of Hein ... Die ouwe smeerlap ....

Ja, echt hoor.. Hij pieste van de zomer gewoon op de kussens in de veranda!

Zegt Noor nog aan het einde van de avond: Wie zal dit gaan betalen? 

Eh ..., die zagen we wèl terug ...

Even een update over 'Hein', de buurtkater ...

In de eerste plaats hartelijk dank voor al jullie geweldige reacties!
M'n berichtje maakte ook weer andere verhalen los ..
En de tip van een waterpistool gaan we zeker opvolgen en een kattenluik dat alleen op de chips van onze poezen reageert komt er sowieso!
Ja, want we zijn dus nog niet klaar met Hein ..

Na z'n koude douche in de nacht van vrijdag op zaterdag heeft hij zich niet meer laten zien, tot vanochtend vroeg ...
DH was al uit bed en hoorde Boofy heel erg grommen in de keuken. Hij zat op de mat voor het kattenluik en aan de buitenkant voor de deur zat Hein.
Je begrijpt, de deur werd snel open gedaan en gewapend met het bewuste ledzaklampje vloog DH (in pyjama...) de tuin in, Hein achterna.
Maar dat beest is ongelofelijk snel en was niet meer te vinden. Ondanks dat alle bosjes zijn afgezocht ... Zelfs aan de voorkant werd alles geïnspecteerd. Maar zonder enig resultaat.

De kan met water staat inmiddels weer klaar op het aanrecht en we smeden 'brute' plannen om dat beest nogmaals een lesje te leren.
De komende nacht houden we onze poezen binnen, gaat het luikje op standje 'wel naar binnen en niet naar buiten' en houden we de deur tussen de keuken en de hal gesloten!
Eens kijken of hij wèer in de val loopt ... Dan krijgt hij ijskoud dezelfde behandeling.

Het eten van de poezen is inmiddels helemaal weg uit de keuken en staat nu (tja, wel een beetje raar misschien) in onze slaapkamer. Maar ik denk dat het Hein meer te doen is om onze poezen dan om het voer...

Het liefst schrik ik hem voorgoed af, maar het is maar de vraag of dit gaat lukken.
Dan moet ik toch maar eens gaan praten met de buren twee huizen verderop en aangeven dat hun kater 's nachts overlast geeft en bij ons in huis zit. Mogelijk is hij niet gecastreerd en gedraagt hij zich daarom zo opgefokt ...

Nou, ik houd jullie op de hoogte van de nachtelijke avonturen van en met Hein!

De brutale kater

Met enige regelmaat krijg ik de vraag of we Hein, die brutale kater uit de buurt, nog wel eens zien.
En omdat ik toch weer eens wilde bloggen over onze poezenbeesten, dacht ik het maar te combineren.

Tja, het is niet spannend om te vertellen... Maar we zien Hein (die dus Jochem blijkt te heten) zelden!
Overdag houdt hij zich schuil en slaapt hij in de paardenstal twee huizen verderop.
Een heel enkele keer zien we hem bij de buurvrouw onder een struik in de achtertuin zitten.
Zodra we hem daar zien, maken wij een 'sssjjjjj'  geluid en dan maakt hij dat hij weg komt.
Dat zouden we bij geen enkele andere poes doen, maar bij deze brutale rekel is het nodig om volstrekte duidelijkheid te verschaffen.

Onze Boofy is anders ook niet voor de poes...

Wat wij heel raar vinden, is dat bijna elke morgen de voerbakjes van onze poezen helemaal leeg zijn. En soms zit er echt HEEL veel in. Onze poezels zijn helemaal niet van die grote eters.
Overdag laten ze altijd restjes liggen...
Dus we vermoeden dat er een kat aan het mee- eten is, maar bewijs hebben we tot nu toe niet.

Wat ons wèl opvalt, is dat Spooky iedere avond in het gras of op het tafeltje in de boomgaard zit te wachten. Ik wilde daar eens een leuke foto van maken, maar op de één of andere manier lukt dat vanaf heden niet meer. Spook heeft mij meteen in de smiezen en staat dan op...

Begin september dacht ik toch echt dat Hein de benen had genomen toen ik dit las. Toen ik eens ging informeren wist ik het bijna zeker... Hein was gewoon lekker op vakantie naar Friesland. Geef hem eens ongelijk.. het is daar toch prachtig!
Heel vreemd dat het voer in de bakjes rond die tijd ook niet zo hard ging...
Maar dat is nu weer voorbij. Vannacht klonk er heftig kattengejank op de veranda, daar waren er een paar heel boos op elkaar!
DH zegt steeds dat ik 's nachts geen voer moet neerzetten. Misschien heeft hij toch wel gelijk. Maar onze poezen slapen overdag en zijn 's nachts veel buiten. Dat is toch de natuur van die beesten?
En laat mijn man nu vanavond die brutale kater weer gezien hebben in het weiland...
Ik ga vannacht goed opletten en als het moet... dan krijgt hij weer een plons!

Kattenluik en meer ...

Al een paar nachten lang is het een gedoe met het kattenluik.
Niet leuk, want we worden er wakker van ...
Er zit een magneetje aan het luikje waardoor het kan sluiten, anders zou de wind het constant heen en weer laten slingeren.
Wij hebben twee poezen, en alhoewel het zusjes uit hetzelfde nestje zijn, is er veel verschil.
Spooky komt vrij beschaafd binnen door het kattenluik en dat maakt dat het luikje ook wat minder hard sluit. Maar Boofy doet het wat lomper en daarom slingert het luikje nog een aantal keren heen en weer waardoor je het magneetje 'hoort' voordat de kracht van de beweging minder is dan de kracht van de magneet. Daarna sluit het luik pas.

Maar de laatste paar nachten is het nog een beetje gekker. We horen gegrom, heel veel kattenluiklawaai en gekrijs!
Onze eerste gedachte was natuurlijk 'Hein'...
Helaas zijn we vaak te laat om te zien wat er nu echt aan de hand is.
De afgelopen week zag ik echter zelf dat Boofy 's morgens vroeg kwam aanrennen over het gazon met Hein achter zich aan. Boofy stoof keihard door het kattenluik en ik bonsde meteen op het kamerraam. Hein maakte dat hij weg kwam. Jammer natuurlijk dat ik zo impulsief deed, want nu had ik kunnen zien of er inderdaad een kattenpootgevecht via het kattenluik zou volgen ...
In elk geval was Boofy doodsbang en vloog hij naar zolder met de staart tussen zijn poten. Het duurde nog lang voordat hij op z'n vertrouwde slaapplekje ging liggen.

Zaterdagmorgen vroeg echter kwam Boofy mij soort 'halen' toen ik in de kamer zat te borduren.

Ik merkte dat er iets aan de hand was.

Yep, de doorgang was versperd ...

Steen- en steenkoud kwam daar onze Magda naar binnen gerold!

DH had haar al vroeg buiten gezien en z'n schouders maar eens opgehaald.

Ze zat daar maar te zitten met die wezenloze blik van haar ...

Wat zou er toch in dat koppie omgaan?

Maar dan komt ze overeind en met een 'souplesse' die je niet meer bij een oude dame zou verwachten, laat ze zich naar beneden glijden en loopt ze naar de veranda.

Het is daar een geweldig rommel, omdat er van alles tijdelijk is opgeslagen.

De loods is verkocht en we moeten nog iets bouwen hier ...

'Pietje ..., Pietje...' murmelt Magda ...

Wat ziet ze toch, vraag ik me af.

En dan kijk ik natuurlijk ook even over de rand van de krat!

Asjemenou...

Nou ja, en op een gegeven moment kijk je nergens meer van op...

M'n nachtponnetje was zomaar ineens verdwenen. Gelukkig heb ik er nog wel een paar.

En als je dan 's morgens op komt en de kamer in loopt, zie je dit:

Lieve zorgzame Magda... 

Ze ziet zelf grauw van vermoeidheid en slaaptekort. 

Dan kun je toch maar één ding doen en dat is ze allebei in je lekkere warme bed leggen...

Welterusten!

En mijn breinaalden tikken en tikken ...

Want er zijn kleertjes nodig voor Pietje

Gelukkig heb ik assistentie gekregen ...

Kijk voor meer poppennieuws bij:

Akkelien 

Alyt

Anita

Corina

Corrie

Jannie

Jolanda

Mariam

Mathilde

Petronille

PriePraat

Rita

Rozemarijn

Sandra

Sandra

Hein is lief ...

Vorige week hadden we een hele leuke avond met de buren en bijna buren. Zomaar heel spontaan...
Dat kwam zo; onze buurvrouw wilde graag eens de crossmotor van DH uitproberen in het weiland.
Ze had het al wel eens vaker gezegd en omdat de koeien nog niet in het weiland liepen en het gras droog was, en het ook nog eens geweldig weer was leek het de ultieme avond!

Het bakbeest werd 'van stal' gehaald en de buurman wilde er eerst wel even een rondje op rijden.
Ik denk dat hij het stiekem maar helemaal niks vond dat z'n vrouw dit zo graag wilde.
Daarna volgde er een stuk uitleg en bij de eerste paar rondjes van de buurvrouw renden de supporters naast de motor mee (kids van de buren, buurman zelf en DH).
Petje af hoe het ging... Ze bleef heel rustig en bleef netjes in z'n één rijden om eerst de motor wat te leren kennen. Want het is echt een fel ding in de lagere snelheden...
Er volgden nog heel wat rondjes en ze genoot.

Intussen had één van hun kinderen het paard van de buren van de andere buren aan onze kant gezien.
Ik heb wel eens foto's van hem laten zien, Ezra ...

Deze buurtjes liepen zelf ook in de achtertuin en we raakten over en weer aan de praat.
Ze hebben zelf een dochtertje van twee en de meisjes van de buren wilden wel graag daar even spelen.
Ik liep met ze mee en bleef een poosje praten (en genieten!) ...

Het paard werd bewonderd, en bleek Admiraal te heten! Ik vertelde dat ik altijd alle dieren een naam wil geven en hem intussen als Ezra had bestempeld. Ze moest lachen...
Maar ..., daar kwam ook een grote poes aangelopen...
Oeps, daar had je het!
'En dat is onze Jochem', zei de paardenbuur-buurvrouw...
Nou, dat werd lastig ...
Ik zag een hele vriendelijke kat, met een van plezier kronkelende en wapperende staart, rollebollend over de grond ... En voordat ik het wist, heb ik hem geaaid!
DH stond me van over de sloot aan te gapen en te observeren, maar dat wist ik toen nog niet.
Oh, wat gebeurde hier? Ik zag helemaal geen nare rotkater, maar een gezellig en aanhalig beestje!
Buur-buurvrouw vertelde dat hij niet binnen kwam. Jochem is van de boerderij gekomen en was het gewend. Hij slaapt in de paardenschuur.
Op mijn beurt vertelde ik over onze poezen. Ze hadden onze Boofy wel eens zien lopen en dachten eerst dat het de poes van de vorige bewoonster was. Dat was nl. ook zo'n hele zwarte poes.

Ik vertelde wel dat onze poezen een beetje bang waren uitgevallen en ook dat ze het op een lopen zetten voor Jochem...
Dat hoefde echt niet, want Jochem was een hele lieve poes... Ja, dat zat ik ook!
Ik had het lef niet om te vertellen wat ik HIER op m'n blog heb verteld...
En ook niet dat ik hem Hein noemde ..., het leek opeens zo'n nare naam voor hem.

Jochem lijkt op deze kat, maar heeft geen witte bef ...

Wat ik nog steeds niet snap is dat Hein zo rustig naar me toe kwam. Terwijl hij weg stuift als hij ons ziet in onze eigen tuin!
Aan de andere kant lijkt het ook wel minder gedoe te worden met onze poezen en hem. Spooky zit tegenwoordig 's avonds laat en 's nachts vaak voor de keukendeur met kattenluik, alsof hij de boel bewaakt.
Misschien dat de grenzen langzamerhand duidelijk worden ... Of zouden ze nog vriendjes worden met Jochem?

Nepperds

- Zeg Kwakie, heb je dat ook gezien..., daar in de lamp?
- Eh, ik zal eens even m'n koppie draaien hoor Ludo ...

Kwakie

- O, da's even schrikken! Zit Langoor daar al lang?
- Haha, dat is twee keer lang...
- Ja, dat klopt ook wel met twee lange oren ...

Cherish

- Hé, hebben jullie het over mij?
- O, heb je ons gehoord? Ik dacht dat je sliep ...
- Ik hoorde jullie wel, en ik heet helemaal geen Langoor!
- O, hoe heet je dan wèl?
- Ik heet Cherish en willen jullie een beetje zachtjes doen, want ik wilde een tukkie gaan doen...

- Cherish? Cherish? Wat een gekke naam, het lijkt wel op Cherry ...
- Hahahaha, een cherrytomaatje in de lamp, hahahahaha...

Ludo

- Ook goedemorgen Kwakie en Ludo ... wat hoor ik allemaal?
- Hé Milou ..., morge ...

Milou

- Had jij Cherry al gezien?
- O, je bedoelt dat beest in de lamp? Nou, hij zit mij daar best.
- Hij is anders wel een indringer hoor Milou.
- We waren zo leuk met z'n drietjes; jij, Kwakie en ik....
- Mmmmm, er is nog een nieuwe hoor; wist je dat?
- Een nieuwe? Je bedoelt een nieuwe lappenpop die bij ons woont?
- Ja, ik zag hem vannacht in de voorkamer. 'k Schrok er best een beetje van ... En hij van mij geloof ik....
- Dat moeten we zien!

- Zo, en wie ben jij en wat doe je hier?
- Ik ben Vera ...
- Is het waar dat je nu hier ook woont?
- Ja, dat is zo. Heb je daar een probleem mee?
- Nou ...., misschien wel ..., het ligt er aan...

- Wat zei je daar nou, Cherry?
- Cherish is de naam! En ik zei dat jullie nepperds zijn....!
- Nepperds? Wat bedoel je?
- Nou, kijk eens naar jezelf ... Jullie hebben een jurk van hier tot Tokyo en bungelende armen en benen ... Het is geen potje! Jullie zijn helemaal geen echte lappenpoppen!
- O neeeeeeeeee ? En jij wel?
- Ja, ik wel en Vera ook. Wij zijn de echte, van Sascha ..!

- Ik ben wèl een echte lappenpop! Elizabeth heeft het zèlf gezegd...
- Nou, je bent dan wel een neppe lappenpop, hahahaha ... Al eens in de spiegel gekeken, Kwakie?
- Cherry, wat heb jij een grote mond ... en ook al grote oren ... Ik ben blij dat ik gewoon Milou ben en dat ik hard kan rennen met mijn pootjes. En dat ik een mooi jurkje heb gekregen. Dat kan jij niet zeggen!

- Gaaaaaaaaaaaaaap, houden jullie nou asjeblieft een keer je mond, ik wil slapen ...!

- Zo, ik hoor hier een heleboel akelige dingen ... Wat zijn jullie toch aan het ruzie maken! En het gaat echt om niks ... Jullie moeten je schamen. Er is al genoeg ruzie en haat in de wereld!

Het maakt helemaal niet uit of je nu lange of korte armen hebt, of hoe wijd je jurk is...

Je mag gewoon zijn wie je bent! We zijn allemaal anders, en dat is juist leuk. Stel je voor hoe saai het zou zijn als we allemaal hetzelfde waren...

En vanaf nu gaan we lief zijn voor elkaar en elkaar helpen als het nodig is!

Twee dagen later:

Goedzo! Dat is lief van jullie ... , dat Spooky nu mag wegkruipen bij jullie als hij bang is voor Hein!

Ja, die Hein probeert het nog wel ...

Maar hij is niet meer binnen geweest; dat durft hij waarschijnlijk niet meer.

En als hij mij in de tuin ziet, weet hij niet hoe snel hij er vandoor moet gaan...

Dat is al heel wat!

En nu moet hij nog leren hoe hij met onze poezen om moet gaan...

Heb je zin in nog meer en ander poppennieuws?

Kijk dan eens bij:

Akkelien 

Anita

Corina

Corrie

Jannie

Jolanda

Lydia

Mariam

Nienke

Petra

PriePraat

Ria

Rita

Rozemarijn

Sandra

Sandra

Precies in die éne week...!

Het was vorig jaar al de bedoeling dat de schilder zou komen voor het buitenwerk. We hebben een hele fijne schilder, maar hij heeft het altijd druk.

Er hoefde niet zo heel veel te gebeuren; een paar plekjes op de kozijnen behandelen en de onderrand lakken, èn de voor- en achterdeur opnieuw in de lak. 

Hij zou het tussendoor wel even doen. Niet dus ...

Dit voorjaar kwam hij na een telefoontje toch maar even kijken. Intussen was er wat meer verfwerk bij gekomen. Hij beloofde het tussendoor wel mee te nemen. Toen hij in augustus nog niet was geweest, en ook niets meer van zich had laten horen, waren we er klaar mee.

Via een vriend van DH kwamen we aan een andere schilder en hij kwam dezelfde week kijken en plande ons in. Precies in onze vakantieweek dat we naar Sluis waren. 

Ga je bijna nooit weg, en dan dit... Enfin, we kenden hem wel een beetje en we hebben hem gewoon de sleutel gegeven. Er valt toch niks bij ons te halen.

We zijn blij dat alles weer netjes in de verf zit!

Maar die schilder was niet het enige... Twee huizen verder wonen Frans en Margriet (baasjes van kater Hein, die er niet meer is, en van Admiraal het paard dat er ook niet meer is...). 

Voor het paard hadden ze een paardenbox en die wilden ze graag weg hebben. Intussen weten ze wel een beetje hoe wij zijn en het leuke is ook nog dat schapenboer Piet (zijn schaapjes lopen op ons weiland) weer een oom is van Margriet. Dus de vraag kwam of wij de paardenbox wilden hebben en dat vonden we meteen een leuk idee; konden de schapen en de lammetjes daar lekker inkruipen bij regen of kou... Frans zou het vervoer wel regelen en dat moest met een grote kraan over de sloot...

Voordat we op vakantie gingen had DH de wilgen al extra gekapt, anders kon de vrachtauto niet door het laantje. Hij had ook een fundering gemaakt op de plek waar de box moest komen...

Maar het echte transport zou precies plaatsvinden in onze vakantieweek. Dan had Frans tijd en de kraanmachinist ook.. Oh, wat jammer dat we daar niet bij konden zijn!

Eerst over de sloot heen...

En dan over het hek heen naar achter ...

Daar staat ie dan op z'n plek

En de Pipowagen moest ook meteen verplaatst worden ...

Gelukkig maakte buurman Arie en Frans foto's van het hele gebeuren, maar wat ze niet wisten was dat wij op een terrasje in Sluis alles konden volgen op de mobiel van DH via de camera's die ophangen...

Waren we er tòch een beetje bij!

Hij is van het onderstel afgehaald en gaat dienst doen als kippenhok. We willen graag een stuk of 10 kippen en een haan erbij, dus wat ruimere huisvesting is wel prettig. 

Je ziet wel dat er e.e.a. opgeknapt moet worden, maar wij vinden klussen leuk. 

De binnenkant gaan we helemaal witten, zodat we de bloedluis goed onder controle kunnen houden.

DH heeft ook een vijver gegraven, die is voor de kikkers en de eenden.

We hebben een vaste eendenfamilie hier lopen, die van sloot tot sloot gaat via de boomgaard. En daar valt altijd wel iets te snaaien...

En dat weet mevrouw Zwaan ook...! 

Toen we terug van vakantie waren, dacht ik eerst dat iemand zijn hond had uitgelaten in de boomgaard. Wat een viezigheid lag daar zeg.. Maar er waren een week lang geen appels en peren geraapt en tja, mevrouw Zwaan is niet gek!

Ze is zelfs slim... Ik had een paar weken later 2 appeltjes even tijdelijk op het tafeltje gelegd dat in de boomgaard staat. Toen ik later terug kwam, waren de appeltjes weg en lagen ze half afgegeten op de grond...

Babbeltje op vrijdag

Hebben jullie ook het gevoel dat we opeens in de herfst beland zijn?

Vorige week hebben we nog volop buiten kunnen leven, maar na de regendag van vorige week vrijdag is het over en uit.

Ik heb de zomer als mooi ervaren. En dan neem ik de zomer heel ruim, niet alleen de maanden juli en augustus. 

Met de kippen gaat het inmiddels weer goed. De lelijke plek in de nek van Chicky is zo goed als genezen en je ziet er bijna niets meer van. 

Beide krielkipjes leggen nu eitjes, vooralsnog steeds in hun leghokje! Ik had er een voorbeeldeitje in gelegd... Slimme beestjes hoor!

De grote kippen leggen joekels van eieren... En lekker dat ze zijn! Maar we verwennen de kipjes ook behoorlijk. Zo krijgen ze altijd de restjes eten (als die er zijn) van ons, elke dag wat schijfjes komkommer, soms druifjes, een stukje brood en eetbaar keukenafval.

De afgelopen tijd hebben we een flinke voorraad eieren opgebouwd, want onze jongens zitten op Tenerife voor twee weken vakantie ...

(Het is wel een beetje erg stil hoor bij ons...)

Op een wat mindere dag pakte ik de hobbyhoek op zolder maar weer aan. Het is er echt elke maand weer een rommeltje...

Samen met Corrie ging ik 'kringlopen' zoals we dat noemen ...

In de ene kringloopwinkel wisten we niet van ophouden en bij de andere gingen we met lege handen weg!

Inmiddels staan de meeste decoratiematerialen in de kelderkast, te wachten op het voorjaar.

We hebben nu serieuze plannen voor een fundering voor een toekomstige boerenschuur.

En daarmee zou ook eens eindelijk de rommel uit de veranda kunnen die daar tijdelijk is opgeslagen.

Omdat we meer licht en zon in de veranda willen, hebben we openingen gemaakt in de muur op het oosten. Het moet nog netjes worden afgewerkt door een metselaar, maar alvast een fotootje (bij helaas donker weer..) 

Het houtwerk van dakspant en balken willen we duifblauw gaan beitsen, zodat het geheel een franse sfeer krijgt! Ik kwam op het idee toen we deze prachtige bos bloemen kregen van onze kinderen:

En toen gingen de radartjes werken en dook ik even in de handwerkkast... Had ik niet eens van die hexagonnetjes gemaakt en wilde ik daar geen kleedje van maken?

Ja, die kleuren zijn het helemaal! Dat blauw met groen ...

Inmiddels wordt er weer aan de hexjes gewerkt hoor! Helemaal leuk...

En als we het dan toch over handwerken hebben...

Ik breide wat babyspulletjes om als cadeautje te geven, maar ik kan ze nog niet hier laten zien.

Ik haakte verder aan de groene Mayflowerdeken, en die is inmiddels af.

Over de twee nieuwe babydekentjes ga ik nog bloggen.

Vakje per week werd ook weer te voorschijn gehaald en er waren even wat strubbelingen, maar die zijn weer opgelost.

En inmiddels ben ik pompoenen aan het haken, die zijn voor de verkoop. Corrie weet altijd goede doelen en is op de hoogte van de verkopingen!

Ze moeten nog afgewerkt worden ...

Afgelopen dinsdag ben ik naar Heerde geweest voor de Jubileum expositie van Afke Wullink. Ik was uitgenodigd door mijn nichtje en zij was weer meegevraagd door haar schoonmoeder, die de cursus merklap borduren bij Afke heeft gevolgd. Heel jammer was dat er geen foto's gemaakt mochten worden... Anders hadden jullie zeker een speciaal blogbericht hierover gezien. Want ik zwaar onder de indruk van al het moois dat daar tentoongesteld was!

Hier kun je er nog meer over lezen.

En dan was er de leuke actie van Zeeman... , zie ook vorige blogposten. Gisteren lag deze envelop met inhoud dus in de brievenbus:

En dan ging ik van de week ook nog een avondje mee op de vrachtauto! DH rijdt wel eens voor de firma Kraaijeveld. En omdat het nu een vrij korte rit was en hij alleen maar hoefde te koppelen (van aanhanger wisselen) was het voor mij leuk om eens een keertje mee te gaan.

Hij stond al klaar ...

Kijk hem genieten ...

Koppelen

Om half 12 waren we weer thuis en we doken allebei heel moe ons bedje in!

Gelukkig hadden we een rustige nacht, want tegenwoordig worden we bijna dagelijks elke nacht getrakteerd op één of twee dode muizen, die Spooky dan al mauwend binnen brengt en voor onze slaapkamerdeur neerlegt!

En ook Hein is de laatste week weer actief. Zou het door de herfst komen?

En voordat ik ga stoppen, moet ik toch nog even vertellen dat Hennie en Hannie en Honnie weer terug naar de boerderij zijn en dat we er schaapjes voor terug kregen.

En het zijn echte schatjes! Zo mak en zo aanhankelijk...

Goed weekend allemaal!