DJ ..., weer een stukje verder

Het is maar goed dat Marjan de SAL van Dear Jane heeft georganiseerd, want anders zou er geen steek meer geborduurd worden. En als ik even bezig ben, vind ik het gewoon hartstikke leuk om te doen!

De laatste maand kwamen er 6 blokjes bij. Ik heb nu alle 36 blokken af.
Het zal duidelijk zijn dat ik niet de grote versie borduur...
Alle kleurtjes zijn restanten DMC splijtgaren. Veel komt er uit de kringloopwinkel. Ik kan die doosjes daar gewoon niet laten staan en ze kosten niet veel.
Ik borduur met 2 draadjes (soms met 1) op Jobelan 11 draadjes per cm.

En hierboven zie je de foto van een maand geleden. 

Het gaat nu lekker opschieten ... de taartpunten zijn nu aan de beurt. Ik moet zeggen dat ze vaak bewerkelijker zijn dan de meeste blokken. Maar dat maakt niet uit.

En ik heb ook al een mooie bestemming voor het borduurwerk als het af is.

Ik ga het inlijsten (zonder glas) en in onze nieuwe hal hangen. We hebben daar van die oude leistenen op de grond en die harmoniëren zo mooi met de kleuren van het borduurwerk!

Dear Jane steekjes ...

Het is bijna een jaar geleden dat ik een blogbericht schreef over m'n Dear Jane die ik aan het borduren ben. Toen zag de lap eruit zoals hierboven op de foto.

Intussen is er wel wat bij geborduurd, maar zo hard als het in het begin ga ik nu zeker niet meer.

Het is maar goed dat Marjan het idee heeft opgevat om een borduurSAL te organiseren rondom de geborduurde versie van Dear Jane.

Sindsdien vorder ik wat ...

Er kwamen intussen heel wat puntjes bij (de rand) ...

De afgelopen week pakte ik het borduurwerk echt weer op en na een paar avondjes borduren had ik er 5 blokken bij en 2 punten. Ik hoop maar dat de vaart erin blijft. Niet dat het meteen af moet, maar als een borduurwerk erg lang blijft liggen, is het meestal bij mij niet zo'n best teken en kan het zomaar ergens onder in de lade verdwijnen!

Dear Jane op tafel ...

Ja, mijn borduur DJ ligt vrijwel constant op de tafel. Ze gaat er alleen even vandaan als de tafel gedekt moet worden voor het eten, maar zodra ze de kans ziet komt ze weer terug.
Tja, en zie de verleiding maar eens te weerstaan om er niet naar te kijken en wat steekjes te zetten ...

En ik kwam erachter dat ik haar al heel lang niet meer aan jullie heb laten zien. Schandalig gewoon, voor 't laatst in augustus van de afgelopen zomer. En toen had ze nog maar 20 vakjes...

Ik moet wel vertellen dat DJ de afgelopen herfst en winter een tijd stil heeft gelegen in het borduurmandje. Gewoon omdat de randjes per week voorrang hadden en deze best veel tijd kostten.
Maar ik had voor de herfst al een paar punten gemaakt ..., en zo zie je maar .. ongemerkt groeit zo'n borduurwerk.

Het is een heerlijk werkje om te doen. Steeds even kleur bepalen en dan kun je weer een vakje of punt gaan borduren. Zo ontspannend ...

En dat is precies wat ik nu wel nodig heb. De situatie van m'n vader is de laatste dagen wel stabiel, maar het ziet er toch niet goed uit. Ik denk niet dat hij er nog bovenop komt en dat is ook de verwachting van de arts en het verplegend personeel van het verzorgingstehuis.
Ik probeer elke dag bij hem te gaan kijken; soms kunnen we wat praten, soms is hij helemaal in de war, en soms is hij erg moet en versufd ..., ook door de medicatie.
De laatste tijd heeft hij vaak gezegd 'oud worden willen we allemaal wel, maar oud zijn valt niet mee'... en dat is precies wat ik zie.

Deze week heb ik voorjaarsvakantie, maar het zal wel een heel andere vakantie zijn als voorgaande jaren. We leven bij de dag en als de telefoon gaat schrik ik al op ...
Toch probeer ik wat afleiding te zoeken, om even te ontspannen. Begin vorige week vond ik het bijna banaal om me bezig te houden met de dingen van m'n werk, onvoorstelbaar dat je er dan even zo tegen aan kunt kijken ... Maar nu weet ik dat het goed is om toch even afstand te nemen op momenten dat het kan. Het helpt je om er sterker in te staan. Maar het lukt me ook niet altijd om er op deze manier mee om te gaan hoor..

En daarom is het goed om m'n doosje maar weer op te pakken en verder te gaan...

Little Jane, how are you ...?

Oh, hello ..... here I am!

I am growing and growing ....

Ja, jullie dachten misschien dat ze nu in de verdrukking zou komen met al die andere werkjes zoals de Gossip, de Summersal en de randjes ...

Niks hoor, Jane heeft zo haar eigen charmes en van tijd tot tijd kan ik die niet weerstaan.

In het vorige Jane blogbericht had ze 12 blokjes....

En nu heeft ze al 20 blokjes...

Er is een rij boven gekomen en ook aan de linkerkant kwam er een kolom bij. 

Maar er zijn ook punten geborduurd! En ik ben blij dat ik daar ook mee begonnen ben. Ze borduren toch weer heel anders dan de blokjes en het is leuk om af te wisselen!

Nee, ik heb geen spijt dat ik hieraan ben begonnen. Het is gewoon jammer dat de blokjes straks allemaal al af zijn. Daarom is het maar goed dat ik ook aan de punten ben begonnen, des te langer kan ik er van genieten. De punten hebben veel steekjes, soms doe ik ze ook maar met één draadje omdat het anders erg massief wordt ...

12 vakjes van mijn Dear Jane

De middelste vakken van m'n geborduurde kleine versie van de Dear Jane zijn klaar!

Twaalf van de zesendertig blokken, nou dat is toch een derde...

Maar vergis je niet; rondom komen er nog punten en dat zijn er ook nog eens vierentwintig.

En ze zijn hoger dan de blokken, dus meer borduursteekjes.

Sommige blokken worden in één tintje gemaakt, maar de meeste blokken hebben meerdere kleurtjes.

Ik varieer ook wat met de dikte van de draad; soms één draadje borduurzijde en soms twee.

Als je goed kijkt naar het blok met de cirkel hierboven, kun je dat zien.

Ik geniet erg van dit borduurwerk en ik vind het eigenlijk leuker om te doen dan de randjes per week.

Bij elk blok kan ik weer een afweging maken welke kleuren ik zal gebruiken en hoeveel draadjes per kleur.

Het blijft toch een beetje verrassing hoe het uit valt. 

Ik heb ook al gemerkt dat de patroontjes niet helemaal symmetrisch zijn qua opbouw van de kleuren.

Soms vind ik dit niet erg en geeft het juist een speels effect. 

Maar er zijn ook blokken waarbij ik de verdeling minder mooi vind en soms pas ik dit ook aan.

De kleuren van mijn Dear Jane

Oh ... jullie vinden mijn gekozen kleurtjes voor de Dear Jane niet Elizabeth-achtig ....
Tja, en toch heb ik ze weloverwogen en toch ook weer op gevoel uitgekozen.
Hoe zal ik dat nu toch weer eens uitleggen?

Veel mensen hebben één bepaalde lievelingskleur en daarnaast nog een kleur die ze erg mooi vinden.
Mijn favoriet is absoluut blauw, en daarnaast houd ik toch ook wel erg van roze.
Maar als ik nu in 'dingen' ga denken, wordt mijn kleurkeuze bepaald door andere factoren.
Hoe mooi ik blauw ook vind, ik zal nooit een blauwe woonkamer willen hebben; dat vind ik te kil in ons klimaat.
En ook geen roze, want daar heb ik niet altijd zin in...

Maar voor kleding kies ik wel vaak blauw, en ook roze in alle schakeringen, naast natureltinten en grijzen en taupe.
Een grijze auto vind ik daarentegen weer een beetje saai (al rijd ik daar wel in...), en een zwarte vind ik het einde. Maar die heb ik nog nooit gehad!

Omdat ik de Dear Jean - als ze af is - in de woonkamer wil hangen, moeten de kleuren wel harmoniëren met de inrichting. We hebben een zalm/licht terra plavuizen vloer (ja, daar heb je het al...) en die straalt toch kleur uit in zo'n grote ruimte.

Ook hebben we nog wat honingkleurig houtwerk van enkele meubels. Maar die staan wel op de lijst om deze zomer wit te worden ...

En hier en daar ook wat terra- kleurige details, en ook onze luxaflex hebben nog die kleur.

Onze bank is helemaal blauw en de muren zijn taupe en lichtgrijs. 

En hoe mooi ik blauw ook vind, ik wil er niet teveel van in de woonkamer.

Ik ben gewoon aan het kleurtjes graaien gegaan en af en toe vind ik het leuk om er nog wat gewaagd rood of roze bij te doen...

Na het proefstukje heb ik de knoop doorgehakt.

Af en toe houd ik nu de lap van de DJ bij m'n spulletjes en dan glimlach ik tevreden ....

Dear Jean borduren

In mijn berichtje van vorige week dat over borduren ging, liet ik een proefstukje zien met geborduurde vakjes. Jullie hadden geen moeite om te zien waar ze vandaan kwamen!

Het leuke was wel, dat ik zomaar vanaf het patroon van de grote Dear Jane zelf aan het tekenen geweest was om een kleiner blok te creëren ... Maar hoe kleiner je blok hoe lastiger het wordt om ronde vormen weer te geven...

Maar eerst wat over 'Dear Jane', want niet iedereen weet wat hier mee bedoeld wordt.
In 1860 maakte Jane Stickle uit Vermont (USA) een prachtige quilt van 225 verschillende blokken. Deze quilt is bewaard gebleven en heel populair geworden. Nog steeds willen veel quiltsters deze quilt maken.

Later is er een geborduurde versie van gemaakt, en het patroon kun je gratis downloaden via au fil de Martine.

Tja, ik vind het een prachtige quilt, maar zie me die nog niet maken met lapjes. En ook niet borduren ...

Ga er maar aan staan; 225 blokken en dan nog de punten van de rand. Maar er zijn dames die het doen!

Kijk maar eens bij Amarins, en er zijn er nog wel meer...

Van haar kreeg ik de tip dat er ook een kleine versie van de Dear Jane is om te borduren. 

Op internet zag ik daar wel afbeeldingen van, maar ik dacht eerst dat de blokken even groot waren als bij de grote versie. En dat is dus niet zo; er zijn veel minder blokken (36) en ze zijn maar 18 bij 18 kruisjes.

En de blokken van de grote versie zijn 41 bij 41 ....

O, ik was er helemaal verliefd op... En ik had gelezen dat Marga er ook aan wilde beginnen. Na heel wat overleg en wikken en wegen, heb ik de knoop door gehakt. 

De stof is gekocht en de kleuren zijn bepaald. En hier is het begin:

Intussen heb ik de vakken overgenomen van het patroon in een schriftje. Ik vind dat veel fijner borduren en ik zet er meteen de kleurnummers bij voor zover ik die weet.

Ik vind het erg leuk om te doen, het is heel ontspannend. En omdat je steeds een blokje kunt afronden geeft het ook een gevoel van 'klaar'...