Busy Bessy Creatief

donderdag 21 augustus 2014

Nog meer paars ...

Voordat ik de pagina's van augustus laat zien, eerst nog een aantal paars-pogingen.
Ik ben er lekker mee aan het kliederen geweest, soms werd het wat ik wilde, maar veel vaker werd het niet wat ik in m'n hoofd had.
En eigenlijk is dat laatste veel leuker!

collage van paarsplaatjes


Het is niet echt mijn bedoeling om straks een 'mooi' creatief dagboek te hebben. Er mogen best 'mooie' en harmonische pagina's bij zitten hoor, maar het belangrijkste vind ik dat het iets laat zien van hoe ik de kleuren beleef en ook wat kleuren doen. Dat lukt me lang niet altijd, maar elke poging is oké.




Neem nu dit portret.. ik had al eerder gezien dat er nogal wat art-journals waren met zo'n koppie erop en dat leek me ook wel eens aardig om te doen. Dus ik had er één met potlood geschetst ...
Toen ging ik paars mengen. Weet je wel dat dit niet mee valt? Ik was al gewaarschuwd op het www, want je hebt eerder bruin als je rood en blauw mengt dan paars.
Uiteindelijk kreeg ik dan - na een aantal pogingen - paars, door veel ultramarijn te gebruiken en een weinig naftol rood.
Ik begon met het haar; pft..., wel erg massief geworden, maar ik laat het lekker zo.
Even laten drogen ...
Intussen nog wat andere paars-probeersels gesmeerd.
En toen met verdunde verf (het restje) het gezicht rond de ogen ...
Hmmmm, ze lijkt wel ziek! En die ogen steken zo wit af, best een beetje eng...
Maar was dat niet wat paars ook uit kon stralen?

restantje verf uitsmeren voor een achtergrondje ...

Ik heb de tekening laten drogen en daarna met stift nog wat details toegevoegd.
Mooi? Neuh...., niet echt. Maar toch wel interessant door de ervaringen die ik ondertussen op deed. En ook niet-mooi of lelijk roept emotie op.
En daar gaat het eigenlijk om; EMOTIE !
Daarom kan ik ook moderne kunst waarderen. Het hoeft niet iets voor te stellen uit de reële wereld, maar vormen en kleuren hebben een eigen gevoelswaarde.
Er zijn mensen die iets pas goed vinden als het zoveel mogelijk op het "echte" lijkt, maar dan kun je toch net zo goed een foto nemen?




Ik denk dat ik wel aardig uitgespeeld ben in paars...
Toen ik zo bezig was, realiseerde ik me dat ik vooral de wat lichtere paarstinten met veel blauw erin het mooist vind. Het hele donkere, diepe paars trekt me niet zo.
Misschien ben ik toch niet zo'n paarstype als ik dacht?


dinsdag 19 augustus 2014

Bramen en beestjes

Het is maar goed dat Marloes vandaag blogde over bramen op dankbare dinsdag, anders had ik ze misschien nòg niet geplukt...
Nu het weer wat omgeslagen is - en ik jammergenoeg lang niet zo veel meer in de tuin ben - vergeet ik zulke dingen als bramen plukken snel.
Maar het was de moeite; er kwamen heel wat bramen af! En het was niet de eerste pluk, ook de voorgaande keren was het de moeite waard. We hebben een goed bramenjaar!



Bramen plukken is niks geen saai werkje hoor... De poes stond er natuurlijk bij te kijken en probeerde uiteraard zo veel mogelijk in de weg te staan ...
Op de grond lagen een paar afgevallen bramen en een paar slakken deden zich daar volgens mij te goed aan.
Althans, er probeerde er eentje uit z'n huisje te komen, maar omdat een aantal bramen overrijp waren, vielen er ook wel eens spontaan af bij het plukken en jawel hoor, bijna op z'n kop.. Net er naast, maar genoeg schrik voor het slakje om weer heel snel in 't huisje te kruipen...
Toen was er een spin die ik verstoorde; ja sorry hoor, ik moet ook m'n werk doen...
Maar hij was flexibel en liep de andere kant op over de blaadjes.



Nou, toen de pluk klaar was moesten alle bramen eerst gewassen worden. Ik doe dat lekker in de keuken, in de gootsteen ...
En dan word ik ter plekke heel kieskeurig; alleen de mooie gave bramen mogen door naar de volgende ronde. Ahum, het klinkt bijna discriminerend ... Maar we hebben het over bramen hè...
Mijn hand gaat door het laagje bramen in het water en ik schep er een stuk of wat op m'n hand.
Soms klinkt er dan een gilletje in de keuken (als er een oorwurm of torretje langs m'n hand kriebelt ...), maar dat is natuurlijk kinderachtig. Want waarom zou je bang zijn voor zo'n klein beestje? Het is gewoon meer dat je er niet op bedacht ben ...



De goedgekeurde bramen mogen uitlekken in de zeef. En soms, heel soms ... kruipt er dan nog wel eens een beest uit!



Daarna mogen ze in de pan en doe ik er een bekertje water bij. En dan kan het feest beginnen ....
Het feest? Ja het feest in de pan!
De pan wordt naar de aanbouw gedragen, waar ik m'n extra keukentje heb. Of - zoals we weleens gekscherend zeggen - onze buitenkeuken...



Er staat daar een tweepits gasstelletje met een gasfles, waar ik eigenlijk veel op kook.
In de echte keuken hebben we een keramische kookplaat. Ik houd van elektrisch koken, maar DH is helemaal van het gas. Niet dat hij daarop koken kan, maar hij is weg van van GAS .. . Het zal wel komen omdat hij in de cv ketels zit...



Dus ik moet altijd horen hoe duur elektrisch koken wel niet is, en dat we eigenlijk over moeten op gas, etc...
Maar ik kan het gewoon niet over m'n hart verkrijgen om die goeie mooie glimmende kookplaat weg te doen!
Dus wil ik best op gas koken als dat zo uit komt. En dat komt best vaak uit!



Maar ik dwaal af, want ik had het over het feest in de pan...
Terwijl de pannen op het vuur staan en ik wat roer, denk ik "stel je voor dat er nu nog beestjes naar boven komen..., wel zielig als je zo verhit wordt"...



Intussen ruim ik de boodschappen op, want in deze garagekeuken hebben we ook lekker voorraadladen...
En wat zie ik daar? Een hele hele hele dikke vette spin ....



Ah jongen toch, wat doe je daar nu? Ik maak dus nooit spinnen dood en ik besluit hem een kans te geven er zelf uit te kruipen. Dus de lade staat een poosje open ...



De braampjes worden zacht en het hele spulletje sopt een beetje ... Ik laat het zachtjes koken en garen.
Daarna gaat de hele massa door de zeef en laat ik het goed uitlekken. Ik prak de bramenmoes en duw zoveel mogelijk door de zeef. Ze houden hier niet van pitjes en zo in de bramensap ...




Daarna wordt het geheel weer aan de kook gebracht, gaat er wat suiker door en tenslotte gebruik ik wat maïzena om het aan te binden, zodat het iets dikker wordt ...
Dan mag het goedje afkoelen.



Tenslotte wordt de afgekoelde bramensap in plastic flesjes gegoten en gaan ze de vriezer in, als ik ze al niet hier en daar heb weg gegeven...



DH en ik hebben een geliefd toetje en dat ziet er zo uit:



Lekker hoor!

maandag 18 augustus 2014

Her sampler ... my sampler




Dit lapje ligt ook nog te wachten om opgepakt te worden ...
Ruim twee maanden geleden liet ik het voor het eerst zien op m'n blog, toen was ik nog niet zo ver, kijk maar:



Er kwam nog een alfabet bij, maar in een ander kleurtje...



Ja, en toen kwamen de problemen.. 
Want het volgende alfabet moest in stersteek worden uitgevoerd.
En als je op het patroon kijkt, dan zie je dat deze bestaat uit 5 streepjes per zijde. Dat is anders dan bij de SummerSAL, daar zijn het maar 3 streepjes..
Ik heb het geprobeerd, maar het werd zo'n rommeltje en het was bijna geen doen. 
Maar ik weet dat het anderen wel lukte..., kijk maar eens bij Jeanny! Of bij Willeke van Annelein Design ...
Ik werd er zo kregel van dat ik de stersteekjes die ik gedaan had, heb uitgehaald met een tornmesje, en zelfs daarmee viel het nog niet mee om alles los te krijgen!

Daarna ging ik op zoek naar een ander alfabet en toen ik eindelijk iets naar m'n zin had gevonden kon ik verder...



Het waren leuke letters om te borduren, maar het is wel een hèel andere stijl. En er kon natuurlijk ook geen stersteekjesrandje onder, dus ook daar maar iets op bedacht.
En nu wil ik eigenlijk wel weer verder met het patroon, maar ook dat gaat zomaar niet...
Want heb ik nu wel genoeg lengte?
Ik moet eerst eens flink gaan rekenen en misschien het ontwerp wel aanpassen.
Ja, dat komt ervan als je gaat 'knoeien'.
Achteraf vind ik het best een beetje jammer. Ik had hem beter origineel kunnen houden.
Een goede les voor een volgende keer!


zaterdag 16 augustus 2014

De kleur van juli was paars



De maand juli is al weer even voorbij ... Maar ik had jullie nog niets laten zien van m'n vorderingen in het creatief dagboek van die maand. 
Uitgangspunt om paars te kiezen voor deze maand was toch wel de blauwpaarse lavendel waar ik gek op ben. En heide, alhoewel die wat later bloeit. Als kleur vind ik paars aantrekkelijk. Toch heb ik zo goed als niets in huis dat paars is. Een enkel kledingstuk is paars. Maar voor bloemen in de tuin kies ik zoveel mogelijk blauw-paars ... Soms is het gewoon moeilijk om te achterhalen waarom je van een bepaalde kleur houdt!



Nou ja, in elk geval haalde ik m'n paarse plaatjes tevoorschijn en de papiertjes die ik in de loop van de tijd verzamel heb. Meestal is dit het uitgangspunt en van daaruit ga ik wat losser ... (tenminste, dat probeer ik).




Uiteraard lavendel (uit een oude Seasons agenda) 



Ik ga altijd op zoek naar de betekenis van een kleur. Op internet is daar veel over te vinden. Het is ook wel aardig om er dan achter te komen waarom je van een bepaalde kleur houdt, of juist niet ...


Oude Libelle's zijn altijd goed voor sfeerplaatjes. Ik heb er stapels van liggen !!!


Ik vond ook nog een boomtekening van jàren geleden en heb die ook maar ingeplakt. Toch wel leuk om in de verzameling te hebben ....


De achtergrond (foto hieronder) maakte ik al een tijd geleden, toen ik aan het experimenteren was met de neppe gelli-plate, zie het berichtje hier .


Ik vind het leuk om er dan nog wat kleine details aan toe te voegen, veel heeft het niet nodig.



Ja, ik begrijp nu wel een beetje waarom ik me tot paars aangetrokken voel...
Rood is niet meteen m'n kleur, maar ik ben wel idealistisch en ik kan fel zijn.
Blauw is echt m'n kleur, wat koel en beschouwend.
En paars zit daar tussen in; mensen weten ook niet zo snel wat ze aan me hebben ...



Ik ben nog lang niet klaar met paars en eigenlijk moet ik me ook al bezig gaan houden met het aqua van augustus, maar niet alles tegelijk!
Wordt vervolgd dus....

donderdag 14 augustus 2014

Culemborg(se) boekjes ...

Deze week zijn DH en ik eens naar Culemborg gereden, gewoon eens kijken hoe het er daar uit ziet ...
Culemborg is een stad (je) aan de Lek: vanaf 1281 komt het in de archieven voor, dus het heeft een rijke historie.
Wij hadden plannen om en beetje te slenteren, een beetje te winkelen, een terrasje te pikken ...
We hadden geluk, want het was markt. Niet zo'n grote markt, precies goed naar mijn smaak.
Het geeft altijd was extra bedrijvigheid, gezelligheid en geuren!


mooie gevelpandjes


de winkelstraat

stadhuis


in een etalage ...



Ergens moest er ook een quiltwinkeltje zitten, en daar had ik nog wel even willen kijken. Maar ik had geen adres bij me en gedacht dat ik er wel langs zou komen ....   nee dus ...




Maar ik liep in een boekwinkel wèl tegen twee koopjes aan:



Ik heb de breibijbel ook al, maar de haakbijbel kon ik voor zo weinig geld echt niet laten liggen!
Even een impressie:






En dit boekje ging ook nog mee:





Achterin het boek zitten rastervellen (diverse vormen) en via een kopie kun je m.b.v. kleurpotloden een ontwerp maken. Best leuk om eens te doen, alleen al als kleurplezier ...






Veel bekende dingen staan er in dit boekje, maar ook wel weer heel persoonlijke voorkeuren van de schrijfster. Gewoon een leuk boek om in te kijken en af en toe wat op te zoeken.
Ach ... , eigenlijk ben ik gewoon dol op boeken !


woensdag 13 augustus 2014

Ik heb je nooit een rozentuin beloofd

Al ruim een maand geleden las ik dit boek; "Ik heb je nooit een rozentuin beloofd", door Hannah Green.
Ik heb het boek geleend van een collega, en voor de vakantie had ik geen gelegenheid meer om het terug te geven. Eigenlijk is dat niet zo erg, want nu kan ik er af en toe nog stukjes uit herlezen ... (iets wat ik eigenlijk nooit doe).
Het is een boek dat me niet los laat!



Het boek gaat over een vrij jong meisje, Deborah. Tijdens haar jeugd spelen er een aantal dingen; haar opa heeft nogal vreemde verwachtingen, ze wordt geopereerd, op school wordt ze genegeerd en gepest, soms ook wel gediscrimineerd. Dat gebeurt ook tijdens de zomerkampen waaraan ze deel neemt. 
Deborah heeft (of misschien ontstaat het wel ...) een psychische stoornis en trekt zich steeds meer terug in haar eigen wereldje. Die wereld heet Yr, waar soms prettige belevenissen zijn maar ook vreselijke dingen gesuggereerd worden.
Deborah wordt op haar 16e, na een zelfmoordpoging, opgenomen in een inrichting. Eerst proberen haar ouders dit te verbergen voor de buitenwereld en ook voor Deborah's zusje.



Op internet vond ik deze recensie:
In eerste instantie belandt ze op een afdeling voor 'niet zo ernstig gestoorden,' maar naarmate ze meer geconfronteerd wordt met zichzelf en een nieuwe zelfmoordpoging onderneemt, wordt ze overgeplaatst naar de E.G. (Ernstig Gestoorden). Een ongelooflijk traag genezingsproces wordt in gang gezet door dr Fried, een psychiater die erin slaagt Deborah's vertrouwen te winnen. Tijdens de behandeling zijn er veel terugvallen, doordat de trauma's opgerakeld worden. Die terugvallen uiten zich in bijzonder heftige automutilatie: de goden uit Yr vertellen Deborah dat ze zichzelf in brand moet steken om de vulkaan binnen in haar te doven. Dat doet ze met sigarettenpeuken, lucifers en meer drastische middelen. Haar grootste terugval heeft ze als dr Fried op verlof is en een vervangend psycholoog er niet in slaagt tot Deborah door te dringen.

Na Frieds terugkomst wordt de behandeling iets succesvoller voortgezet, maar het blijft een zware en lange weg. Of ze er uiteindelijk uitkomt zal ik op deze plek even in het midden laten.

Het boek is op een verschrikkelijk knappe manier geschreven, vooral ook doordat Hannah Green in haar jeugd ook met vele psychische problemen heeft gekampt. De wereld Yr blijft een absoluut mysterie, maar het leven in de inrichting wordt realistisch beschreven. Ook de manier van denken van Deborah wordt kundig verwoord, en ondanks de onwaarschijnlijkheid van haar psyche kun je je goed inleven.


Op de achterkant van het boek staat de volgende tekst:
Het paradijs dat niet beloofd werd, is de wereld waarin dokter Fried haar patiënte, Deborah Blau, hoopt terug te brengen. Hannah Green probeert in Ik heb je nooit een rozentuin beloofd de schizofrenie, altijd beschouwd als één der ergste vormen van waanzin, begrijpelijk te maken.
Zij beschrijft het uiterst moeizame gevecht van Deborah tussen de gewone wereld en het 'koninkrijk YR', een koninkrijk waar je je kunt koesteren. Maar YR is behalve een prettige poëtische wereld ook een wereld met gruwelijke regels, een eigen tijdrekening en een eigen taal.
Drie jaar duurt de strijd van dokter Fried tegen de heersers van YR. Dan zegeviert in het meisje Deborah de vrije wil, de wil om te breken met de machten uit haar waanwereld en wordt zij weer baas over zichzelf.




Veel mensen denken bij schizofrenie aan meerdere persoonlijkheden binnen een persoon, maar dat klopt niet. Ik heb het zelf ook lang gedacht. Het is uiteraard al heel moeilijk voor te stellen wat schizofrenie eigenlijk is en wat de gevolgen zijn.
Het is een psychiatrische ziekte, die vaak op latere leeftijd naar buiten komt. Ongeveer één op de honderd mensen heeft schizofrenie, mannen iets vaker dan vrouwen.
Het komt voor in alle lagen van de bevolking. Het leven van mensen met schizofrenie kan behoorlijk verstoord worden doordat er minder goed gefunctioneerd wordt. Er bestaan grote verschillen, maar het komt voor dat mensen niet kunnen werken en geen sociaal leven hebben.
Bijna alle mensen met schizofrenie hebben last van psychoses; momenten van kortere of langere duur waarin het contact met de werkelijkheid totaal verstoord is.

Door het lezen van "Ik heb je nooit een rozentuin beloofd" wil ik eigenlijk nog meer weten over schizofrenie.
Persoonlijk ken ik geen mensen die dit hebben, in de praktijk hoor je er eigenlijk ook niet veel over terwijl er wel over depressie gesproken wordt of over autisme.
Op internet vond ik dit filmpje en nadat ik het boek gelezen had, vond ik het eigenlijk een heel duidelijk animatiefilmpje ...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...