Busy Bessy Creatief

Totaal aantal pageviews

donderdag 18 oktober 2018

It was my birthday

Vorige week was ik jarig en ben ik 55 geworden. Ik vind het behoorlijk oud klinken (en dat is het ook zegt zoonlief...) ... en soms voel ik me ook zo hoor...


Van DH kreeg ik een prachtige bos bloemen, die ik inmiddels aan alle kanten heb gefotografeerd.
De vaas staat nu binnen op de houtkachel, want die hoeft voorlopig nog niet aan...


En hij verraste me ook met deze fluitketel. Alhoewel verrassen misschien niet het juiste woord is, want we hadden wel samen op internet gezocht naar zo'n model. Ik wist alleen niet of Peter hem wel besteld had voor mijn verjaardag.
We hadden een eenvoudige fluitketel en die schonk niet zo fijn. Het was ook meer een campingmodelletje. Omdat wij zo'n klein keukentje hebben en aanrechtruimte schaars is, hebben we de waterkoker naar de kelder gedaan. 
Ik ben heel blij met deze fluitketel, eigenlijk moet ik zeggen 'stoomketel', want hij fluit niet maar maakt een geluid van een stoomtrein als het water kookt. Het tuitje is ook heel handig bij het opgieten.



Zaterdag heb ik even alle cadeaus op de tuintafel gezet. Ik ben echt verwend!
Op mijn verjaardag had ik 's morgens vriendinnen uitgenodigd. Ik vind het altijd leuk om zo'n vrouwenfeestje te geven...


J. verraste me met een prachtig blauw theekopje. Voor m'n blauwe veranda, zei ze. Oh, daar is 't ie echt veel te mooi voor! Het is een oud kopje en helemaal gaaf en ook de binnenkant is gedecoreerd, dat vind ik zo bijzonder... En er kwam nog een cadeautje tevoorschijn; een toef met naaiornamentjes.
Helaas niet zo goed te zien op deze foto. Ook te mooi om nu in de veranda te hangen hoor, het wordt steeds vochtiger en nog even en de boel wordt daar winterklaar gemaakt. Voorlopig geniet ik er binnen van!


Corrie had ook weer zoiets leuks bedacht! Vier verschillende melkbekers met koeien erop, ze zijn zo maf! En een houten koe om op te hangen. Ja... ook weer voor de veranda... Dat krijg je ervan als je zegt dat je blauw servies spaart! Ze had me een tijdje geleden ook al verrast met 5 blauwe koffiemokjes...


C. gaf een schattig tasje (echt helemaal m'n stijl..) met dikke sokken voor de winter. Handig met die noppen eronder, want we hebben hier allemaal gladde vloeren.. Intussen heb ik ze 's avonds al een keertje aan gehad. Ik loop heel graag met blote voeten, maar als het afkoelt is het toch wel lekker om iets aan je voeten te hebben.


A. had een lief pakketje van drie verschillende doeken. Onderop een neteldoek (ik mag er ook op borduren als ik wil...), dan een theedoek en bovenop een werkdoek. Er zat een prachtig kaartje bij, helemaal in stijl...
Ik droom meteen van een klein brocante kastje, met oude schoonmaakspulletjes uit lang vervlogen tijden...


Van L. kreeg ik deze mooie plant in een prachtige grijze pot die zo goed matcht met ons interieur. Het lijkt een vetplant, maar de blaadjes zijn juist fluweelzacht. Ik heb dit plantje nog nooit gezien en vind het zo bijzonder!


Robert en Marjoke maakten me heel blij met het boek Art journaling&mixed media en een set kalligrafie stiften. Daar ga ik in de toekomst nog wel wat van laten zien!
Van m'n schoonouders een geweldige agenda voor 2019, met daarin ruimte voor lijstjes, verhaaltjes en plaatjes. Een beetje een combi van agenda en bullet journal en dagboek. Ik laat het nog wel een keertje zien aan de hand van foto's.


Ook 's avonds werd ik in de watten gelegd... Ik kreeg een herfst chrysant, een boekje, twee grappige eierdopjes in de vorm van een kip, een leuke boodschappentas en een verwenpakketje thee met kaneelbiscuitjes. 
In die boodschappentas zat een klein bolletje garen. Toen ik 50 werd, kreeg ik van mijn schoonzus een fles met 50 bolletjes en elk jaar krijg ik nu een bolletje om erbij te doen... Gaaf hè..


Het was een dag om dankbaar op terug te zien. Van tevoren zag ik er best tegen op, ik was moe en het verdriet om mijn broer is nog zo vers... Maar het is toch goed om als familie en vrienden met elkaar samen te zijn. 

dinsdag 16 oktober 2018

Groen met witte stippen

Hallo Noor, wat ben je aan het doen?
Nou, ik heb een plannetje... zou jij met me mee willen naar de kringloopwinkel?
O ja, dat wil ik wel.., maar dat kan vandaag niet. We moeten wachten tot morgenochtend, dan is de kringloop pas open.
Zullen we dan morgenochtend vroeg gaan, Elizabeth?
Vroeg..? waarom zo vroeg?
Eh ja... , als het lukt dan heb ik nog een heleboel te doen!
Je maakt me nieuwsgierig Noor...
Ik kan er echt nog niets over zeggen hoor, misschien hebben we wel pech!



De volgende morgen staat Noor al vroeg bij mijn auto.
Zullen we maar eens op de fiets gaan Noor? Het is maar een klein eindje en ik zou eigenlijk wat vaker moeten fietsen. En samen met jou vind ik dat veel gezelliger...
Nou, op de fiets lijkt me nu niet zo'n goed idee... Want als we slagen in de kringloopwinkel dan hebben we een probleem met het vervoer!
Lieve help, wat zou Noor toch van plan zijn?
Ik probeerde het voorzichtig te vragen, maar ze kon er niets over zeggen zei ze...



Klokslag vijf voor negen zaten we dus in de auto en precies om negen uur waren we bij de kringloop. En druk dat het daar al was! We moesten de auto zelfs een stukje verder zetten.
Ik pakte al een winkelmandje, maar Noor zei 'doe dat maar niet...'
Eerst keken we beneden rond, maar al snel wilde Noor de trap op naar boven.
In no time was ik haar daar kwijt. Maar na een tijdje hoorde ik haar roepen 'oh, kom eens kijken Elizabeth..'


Noor wees naar een groene kast ... en toen deed ze hem open ...



Dit is precies wat we nodig hebben, zei Noor stellig.
Zo, ik voelde hem wel hoor. En ik zei ook helemaal niets meer. Want ze heeft natuurlijk echt wel gelijk.
De kast mocht mee naar beneden en naar huis.



Noor vertelde het hele verhaal nog eens in geuren en kleuren aan Magda, die niet meer de trap op naar boven kan.
De kast werd van onder tot boven door Noor schoongemaakt en ik hoefde haar niets te vertellen, want ze wist wel hoe ze het doen moest.
En toen kwam de volgende vraag; heb je kledinghangertjes Elizabeth?
Ik schudde van nee en opperde dat de kleertjes ook netjes opgevouwen konden worden.
Maar Noor zei 'dan moeten we aan de slag en zelf hangertjes gaan maken...'

Tjonge... en nu zit ik maar te denken en te denken.. want hoe zal ik dat nu eens gaan doen?
Hebben jullie een idee?

zaterdag 13 oktober 2018

Ik zie jou



Opnieuw lekker aan het kliederen geweest...


Ik werk graag op vierkant papier, ook hier weer met 30 bij 30 cm. Deze keer begon ik met een opzet van cirkels die soms half buiten het blad lopen en met de kleuren blauw en geel en diverse krijtjes.
Vaak vind ik inspiratie bij Rosie en ik houd van haar stijl! Dat is ook wel terug te zien...



In mijn plaatjesvoorraad kwam ik een heel geschikt kaartje tegen en ik had ook nog gedecoreerd papier dat ik een keertje met de gelliplate had gemaakt...


En ik scheurde daar wat stukjes van en gaf ze een plekje op de achtergrond van gekleurde cirkels.
Dat snippertje linksboven had meteen mijn aandacht; ik zag er ogen in... Dus dat werd meteen een accentje, zie hieronder...


De scheursels heb ik omlijnd met een zwarte marker en toen ben ik gaan doodles gaan maken met een dunne en dikke stift. Helaas vonden ze dat niet zo fijn op de ondergrond van krijt en ze hielden er dan ook spontaan mee op .. Gelukkig had ik ook nog zwarte kleurpotloden!

donderdag 11 oktober 2018

De brutale kater

Met enige regelmaat krijg ik de vraag of we Hein, die brutale kater uit de buurt, nog wel eens zien.
En omdat ik toch weer eens wilde bloggen over onze poezenbeesten, dacht ik het maar te combineren.

Tja, het is niet spannend om te vertellen... Maar we zien Hein (die dus Jochem blijkt te heten) zelden!
Overdag houdt hij zich schuil en slaapt hij in de paardenstal twee huizen verderop.
Een heel enkele keer zien we hem bij de buurvrouw onder een struik in de achtertuin zitten.
Zodra we hem daar zien, maken wij een 'sssjjjjj'  geluid en dan maakt hij dat hij weg komt.
Dat zouden we bij geen enkele andere poes doen, maar bij deze brutale rekel is het nodig om volstrekte duidelijkheid te verschaffen.

Onze Boofy is anders ook niet voor de poes...

Wat wij heel raar vinden, is dat bijna elke morgen de voerbakjes van onze poezen helemaal leeg zijn. En soms zit er echt HEEL veel in. Onze poezels zijn helemaal niet van die grote eters.
Overdag laten ze altijd restjes liggen...
Dus we vermoeden dat er een kat aan het mee- eten is, maar bewijs hebben we tot nu toe niet.



Wat ons wèl opvalt, is dat Spooky iedere avond in het gras of op het tafeltje in de boomgaard zit te wachten. Ik wilde daar eens een leuke foto van maken, maar op de één of andere manier lukt dat vanaf heden niet meer. Spook heeft mij meteen in de smiezen en staat dan op...

Begin september dacht ik toch echt dat Hein de benen had genomen toen ik dit las. Toen ik eens ging informeren wist ik het bijna zeker... Hein was gewoon lekker op vakantie naar Friesland. Geef hem eens ongelijk.. het is daar toch prachtig!
Heel vreemd dat het voer in de bakjes rond die tijd ook niet zo hard ging...
Maar dat is nu weer voorbij. Vannacht klonk er heftig kattengejank op de veranda, daar waren er een paar heel boos op elkaar!
DH zegt steeds dat ik 's nachts geen voer moet neerzetten. Misschien heeft hij toch wel gelijk. Maar onze poezen slapen overdag en zijn 's nachts veel buiten. Dat is toch de natuur van die beesten?
En laat mijn man nu vanavond die brutale kater weer gezien hebben in het weiland...
Ik ga vannacht goed opletten en als het moet... dan krijgt hij weer een plons!

dinsdag 9 oktober 2018

Perplex


Vorige week stond ik buiten het tafellaken uit te kloppen toen de bestelbus van PostNL achter op het pad stopte. Ze brengen onze pakketjes altijd heerlijk achterom en leggen het gewoon op de tafel in de veranda neer...
Maar nu ik toch buiten was, pakte ik het natuurlijk aan. Ik dacht dat onze zoon weer eens wat had besteld... Groot was mijn verbazing toen ik mijn eigen naam zag staan op de doos!
Ik had de doos nog niet op tafel gezet, of ik hoorde iets ... 'Joehoe..., haal mij er eens uit...'
Hûh? Wat is dit? En ik had helemaal niets besteld...
Of? Nee, dat kan niet... Ik dacht even aan Sandra van Blauw ruitje: zij had mijn adres gevraagd omdat ze me iets wilde sturen. Een kaart of zo, dacht ik..
De doos was snel open en ik hoorde een meisjesstem 'Hallo... , mag ik er uit ... ik heb een lange reis gemaakt...'



Ik stond werkelijk perplex! Hoe kan dit nu gebeuren? Oh, daar word je toch echt verlegen van...
DH kan getuigen dat ik echt helemaal niet wist hoe ik het had....
Dit is helemaal te gek! Waar heb ik dat aan verdiend?


Maar natuurlijk mag jij mij bij wonen, lieve Noor. Ik was meteen dol op haar, wat een lieve pop!
Maar ooooooooo die Sandra... dit is toch echt te gek...
Ik heb haar meteen een mailtje gestuurd om te bedanken.
Sandra maakt graag Waldorfpoppen en ze kan er wat van hoor!


Noor heeft een prachtig gebreid jurkje aan, met ingebreide bloemetjes. En een bijpassend broekje en schoentjes. Ook haar haren heb ik eens goed bekeken, tjonge... dat is echt heel kunstig gedaan.


Zijn er hier nog meer poppen, vroeg Noor
Ja nou en of... kom maar mee naar boven, zei ik ...


Hallo, klonk het in koor... Tjonge, ze waren allemaal bij elkaar gaan zitten .. alsof ze op de foto moesten... Helaas is het hoofd van Mieke niet te zien. Enne... warempel, ik mis er een paar!


Maar die lieten zich ook horen, de acrobaten zaten hoog in de balken...
Noor keek eens rustig rond en zei niet veel. Ik schrok wel een beetje, want zou ze het misschien te druk vinden met al die poppen? En ze waren nu echt nog rustig... onder de indruk ...
Waar hangen jullie kleren? vroeg ze uiteindelijk.
En mag ik jullie jurken eens zien?


Oeps..., ik werd vuurrood. En helemaal toen het poppenkoor begon te roepen 'Elizabeth.....'
Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat alles in een mandje en een schoenendoos zit gepropt. En er zat niks anders op om die even uit de kast te halen.
Noor zei niks, maar die stilte vond ik best naar.
Dus ik begon alles maar zo'n beetje op de tafel te leggen ...


Noor had veel aandacht voor alles wat op tafel kwam. En al snel waren de andere poppen heerlijk met haar in gesprek. En toen ben ik er maar zachtjes van tussen gegaan ...







donderdag 4 oktober 2018

Tafellaken van theedoeken



Een paar jaar geleden stuitte ik op een leuk idee in een oude Ariadne.
Je koopt een paar theedoeken, versiert ze met kruissteekjes op de hoeken en zet ze met de boerenhemdensteek aan elkaar...



Ik denk dat we nog niet eens op onze nieuwe stek hier woonden, toen ik er aan begon.
Gelukkig kocht ik destijds wel voldoende theedoeken ..., tien stuks...


Het heeft een hele tijd in de kast gelegen, maar in de zomermaanden heb ik het weer opgepakt en het was nog een flinke klus uiteindelijk...
Want nu we zo'n fijne tafel hebben voor buiten, wil ik graag een tafellaken hebben.
En dan zo af en toe de tafel netjes dekken met blauw serviesgoed ... Ik heb nog niet zo heel veel, maar de kringloopwinkel heeft een goede klant aan me.



Eigenlijk ben ik ook een muts hoor.. Want als we dan de tafel netjes hebben gedekt, roep ik weer 'niet morsen ..., die vlekken gaan er niet meer uit ...!'
Waarop mijn mannetjes elkaar vragend aankijken en de schouders ophalen... ja, waar is een tafellaken anders voor...?


Gebruiken jullie nog een tafellaken?

maandag 1 oktober 2018

Hoofd omhoog

Het is weer kliedertijd...!
Ja, dat is iets wat komt en weer gaat. Altijd al zo geweest ook. Breien en haken doe ik het hele jaar door, maar tekenen, kaarten maken, schilderen of art journals maken met vlagen.



Misschien kwam het wel omdat ik m'n hobbyhoek op zolder drastisch heb aangepakt en opgeruimd. Ik kwam toen weer zoveel leuke dingen tegen en m'n verf- en stempelspulletjes verhuisden naar plastic boxen, zodat ik voortaan meteen alles kan overzien ...


Eerst even achtergrondje maken met rode en gele acrylverf en een rollertje, ... droog föhnen en de de volgende laag erop ...


Lichtroze wolken hier en daar en de ondergrond mag er nog een beetje doorheen piepen ...


De volgende fase is papier zoeken (de kleuren heb ik dan meestal al in m'n hoofd) en strookjes knippen of scheuren, schuiven en nog eens schuiven, nadenken, weglopen en later nog eens bekijken...
Soms maak ik een foto als geheugensteuntje en daarna verander ik de compositie... kijken wat met het meest aanspreekt...
En tenslotte worden de stukjes op z'n plaats geplakt. 


Daarna ben ik aan de slag gegaan met een dunne en dikke marker en heb ik contouren gemaakt rond de vormen. En als vanzelf komt dan het leukste; een beetje doodles tekenen ...
Dan kan ik helemaal in gedachten zijn en alles om me heen vergeten!
Daarna blijft het spannend... wat ga ik nog toevoegen? En wanneer ben ik tevreden?


Voorlopig laat ik het zo ...


vrijdag 28 september 2018

Vestje voor Guus en ...


Dit lieve vestje heb ik gebreid voor Guus. Als het goed is, kan hij het over een maandje wel aan.
Het is modelletje wat ik al vaker heb gebreid. Hier zie je het allereerste exemplaar, donkergrijs en voor een neefje gebreid. Het patroon komt uit een boekje van Marie Claire, Cadeaus voor de geboorte. Je kunt het nog altijd kopen.



Het is een fijn modelletje om te breien en het staat beschreven in drie maten. Ook de achterkant van het vestje heeft een kabelpatroon, waardoor het niet saai is om te breien.



Ik gebruikte garen van Zeeman, Royal, in de kleur mosterd. Op de foto's ziet het geel er verschillend uit, maar het is net iets lichter dan okergeel.


Inmiddels ben ik dit vestje ook in het lichtgrijs aan het breien, want er wordt half oktober weer een achterneefje verwacht in de familie. 
Ik mag wel opschieten, want ik moet nog ruim een halve mouw en de capuchon en dan moet alles nog in elkaar gezet worden...


woensdag 26 september 2018

Oogst



Mijn eerste moestuinjaar zit er bijna op. Ook al ging het met vallen en opstaan, ik vond het leuk en zeer de moeite waard.
Zo'n eerste jaar is echt een beetje uitproberen. En daar leer je van. Ik zou nooit meer dingen gaan zaaien die ik toevallig heb gekregen, zoals Nieuw Zeelandse spinazie of Aziatische plukslamix ...
Grote grutten, dat was echt niet te knagen!



Ik had heel veel cherry tomaat moestuinplantjes van AH en die gaan reuze goed. Ook de komkommer heeft het geweldig gedaan, al zijn ze duidelijk anders van smaak dan de slankere die je normaliter in de winkel koopt..
Sla, wortel en selderij mogen volgend jaar ook weer in de moestuin.
De radijsjes vielen een beetje tegen, maar dat kwam denk ik ook door de droogte.



De appelbomen hebben het beter gedaan dan vorig jaar, alhoewel het nog best kleine appeltjes zijn. Veel is toch niet eetbaar, helaas. We hadden maar een enkele peer en een stuk of 5 pruimen ...
Ik ben heel benieuwd of we volgend jaar meer fruit kunnen oogsten.



Het is nu al een beetje opruimen in de moestuin. Vandaag heb ik de komkommerplanten eruit getrokken en nog een keer tomaatjes geplukt. 
Deze komkommers lijken me niet echt eetbaar meer, dus ik houd ze maar voor decoratie bij de keukendeur...
Die tomatenplanten had ik dit jaar niet opgebonden, dacht dat het wel zonder kon.. Toen het zo droog was, gaf het niet. Maar na de regen besefte ik dat ik niet zo eigenwijs had moeten zijn!

Het lijkt me ook leuk om wat aardappelen te hebben volgend jaar. Vroeger toen de kinderen nog klein waren stopte we gewoon een aardappeltje in de grond en tralala... En leuk dat ze het vonden!
Hebben jullie nog tips ?



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...