Het heeft gevroren!

Ik ben helemaal in m'n nopjes..., want het heeft gevroren! Alles is zo mooi buiten... Daar moest ik natuurlijk even wat foto's van maken.

Terwijl ik naar de brievenbus vooraan de weg liep om de krant eruit te vissen, pakte ik m'n mobiel uit mijn vestzak en ik drukte ik heel vaak op het knopje....

Oh, de stokroos die vorige week nog bloeide (zomaar één bloempje hoor), is ook bevroren.

Wat een mooie blaadjes heeft ze toch. 

De ribbeltjes komen nu veel beter uit.

En wat te denken van de hortensia hieronder...

DH wilde hem een tijdje geleden al snoeien, maar ik zei 'nee, misschien komt er nog sneeuw, en dan is het zo'n mooi gezicht'.... 

De bladeren zijn er inmiddels allemaal wel af, maar er zitten nog een aantal bloemen in!

En zelfs hier en daar nog een klein groen blaadje aan de verder kale takken. Hoe leuk is dat!

De beukhaag is zo mooi met een laagje rijp erover heen. Daar kan ik niet genoeg van krijgen.

Zelfs grassprietjes zijn de moeite van het bekijken waard...

Salvia's ... ik had ze nog niet gesnoeid. En nu staan ze daar in de vrieskou mooi te wezen.

En jawel hoor, ijs in de sloot... Van mij mag het nog even hard door vriezen. 

Inmiddels was ik in de achtertuin beland, en daar was DH bezig met het opruimen van de moestuin.

Ik heb het al eens eerder verteld; die moestuin is gewoon geen succes en dat komt deels ook wel door mij. Maar de groenten smaken ook niet lekker, en dan is de lol er snel af.

Toch wel mooi hè, zo'n bevroren kool...

En zelfs een simpel touw op het omgedraaide bootje heeft zo zijn charme in bevroren toestand...

En kijk..., deze liggen er bij... DH heeft ze uit de grond getrokken. Onze bieten... En nu wil hij ze gaan koken! Ik weet echt niet of dat nog kan, ik bedoel... of dat nog zin heeft... Wie heeft er verstand van?

Tja, en zo stonden wij daar te overleggen... Waar moet er iets gebeuren...(verharden, ophogen, indelen)?

En toen was het tijd voor een lekker bakje koffie. 

Om er daarna achter te komen dat de krant nog steeds niet was gehaald!

De tijd vliegt ...

Ja, de tijd vliegt... We hebben een hele lange en mooie zomer gehad en nu zitten we pats-boem in de herfst. Ik vraag me af wat we hier thuis nu al die weken nou eigenlijk gedaan hebben.

Misschien is dat wel een verkeerde vraag, maar van tijd tot tijd kijk ik graag even terug en reflecteer ik daarop.

Gelukkig kan ik terugkijken in mijn Bullet Journal, dat ik als dagboek gebruik.

Maart en April waren voor veel mensen moeilijke maanden, vanwege de lockdown. Maar ik voelde me juist prima in die tijd. De verplichtingen vielen weg en het vrije leventje hier ging ongestoord verder.

Ik heb die maanden veel gedaan, zowel binnen als buiten. De zolder opgeruimd, moestuintje ingericht, schoonmaakklusjes gedaan en elke dag een uur onkruid weghalen in de tuin (inclusief paden en grind). En ik heb volop aan dekentjes zitten breien.

DH maakte een afdak voor de schuur en was druk met het onderhoud van het gras en de boomgaard.

Zie dit blogbericht en hier....

In mei ging het even wat minder met me, maar dat kwam door emotioneel nieuws.

We genoten intussen wel van het buitenleven en er waren veel klusjes te doen zoals de kippenren verkleinen en verharding rondom de schuur aanbrengen, In juni was ik in de ban van babysokjes breien, maar dat is intussen weer helemaal over. 

Ik kreeg trouwens last van mijn rechterarm en zette het handwerken maar even op een lager pitje.

Onze jongste zoon kreeg de sleutel van zijn huis en er moest behangen worden, spullen op zolder uitzoeken, er waren verjaardagen, schoonmoeder overleed en daar was ook de aanloop naar de bruiloft.

HIER kun je er alles over lezen.

En daartussen door vroeg de tuin volop de aandacht. Iedere keer stuit ik er weer op dat het fout gaat, als je het niet bijhoudt.

vooraan de katoenplanten...

De moestuin is voor mij geen succes, helaas. Ik heb er te weinig zicht op en loop te weinig er naar toe. Gevolg is dat het onkruid welig tiert en de groente doorschiet. Bovendien is het allemaal vrij bitter van smaak. Ik heb het nu twee jaar geprobeerd en kap er mee. Het is niet aan mij besteed, denk ik.

Begin september was de bruiloft en daarna keerde de rust een klein beetje terug.

Een klein beetje, want we hadden vaak de oppas op Guus. Ik schreef al eerder dat hij grote broer wordt en zijn mama erg misselijk en moe was. Juist toen ze een beetje opknapte, kreeg zijn papa (onze oudste zoon) klachten, die nu helaas op een hernia wijzen. Hij kan niets en ligt veel op bed.

Wat is het fijn om dan in hetzelfde dorp te wonen!

Nou..., nu ik bovenstaande tekst nog eens doorlees, geloof ik dat ik veel heb herhaald. Maar het zij zo.

Ik heb de afgelopen tijd ook minder geblogd en zeker minder gevarieerd. Daar wil ik weer verandering in brengen. Helaas zie ik ook veel blogs 'doodbloeden'..., maar aan de andere kant snap ik het ook wel weer. Het valt niet mee om na een aantal jaren bloggen nog fris en origineel te blijven. En het kost veel tijd, die je anders kunt besteden ...

Tegelijkertijd maakt Instagram een hoge vlucht en het is zoveel sneller om iets beknopt te laten zien.

Vanaf vandaag ga ik mijn herfstritueel maar weer oppakken. Dat betekent concreet; minder buiten, opruimen  (waarom is het toch elke keer weer nodig /waar komt die rommel vandaan ) , minder sociale contacten (vanwege corona, maar ook het weer/seizoen; minder aanloop), en het oppakken van diverse hobby's. 

Op korte termijn wil ik de zolder en de kelder opruimen. De zolder is echt een bende omdat ik de afgelopen tijd van alles tevoorschijn heb gehaald en de boel niet meer heb terug gezet. En dan groeit de ruimte zomaar dicht. Het is iets waar ik steeds tegenaan loop. 

In de kelder hebben we een beetje wateroverlast gehad, dat is nu hopelijk verholpen. Maar ook daar moet de bezem door.

En dan hebben we ook nog een kamer opnieuw in te richten, omdat Robert (onze jongste zoon) nu getrouwd is. Veel mensen dachten dat ik nu een hobbykamer beneden zou gaan krijgen, maar dat is niet zo. Mijn hoek op zolder bevalt goed en ik heb daar veel meer ruimte...

We gaan een 'stiltekamer' maken, waar je je even lekker kunt terugtrekken. Een kamer waar alle boeken komen, de foto albums, familiefoto's, herinneringen...

En tenslotte nog even over Crea 5220/5221.... 

Marjan en ik zijn aan het nadenken over volgend jaar; hoe kunnen we een leuk vervolg geven aan de crea-onderwerpen? Intussen hebben we al leuke ideeën en t.z.t. horen jullie daar meer van!

Ik verklap vast dat we rekening houden met alle soorten van hobby's. 

Dus niet alleen art journaling, maar ook fotografie, tekenen, schilderen, dichten, ruimtelijke vormgeving, textiele werkvormen, film, muziek, ... en wat je maar wil.

Klusvakantie

Vorig jaar hadden we gedacht de afgelopen twee weken waarschijnlijk in Embrun bij het Lac de Serre Poncon door te brengen. We hadden nog niets gereserveerd (doen we eigenlijk ook nooit) en onze plannen of voornemens kunnen ook zomaar weer veranderen. Maar DH had in elk geval zijn weken vrij gepland voor het hele jaar.
En toen er eenmaal sprake was van Corona, dachten we eigenlijk helemaal niet meer zo aan die vakantie. Dat komt ook omdat DH regelmatig weken vrij is, ter compensatie van de overuren in de wintermaanden.

In plaats van op vakantie te gaan, hielden we een klusvakantie. Dat hadden we in mei eigenlijk ook al gedaan, en nu gingen we dus gewoon verder...

Als eerste maakte manlief dit boerenhek, achterin de ren van de kippen. Ze hebben echt een hele grote ren, en die wordt ook gebruikt voor opslag van materialen. Links op de foto hierboven zie je nog wat van de stapels hout. Bijna allemaal tweedehands, daar zijn we dol op.
Het hek heeft hij gemaakt van verweerd blauw gebeitst hout, ooit eens gratis opgehaald.
Voorheen stonden hier pallets rechtop, maar omdat we regelmatig met de tractor in en uit moeten is dat lastig. En de kipjes wisten altijd wel een gaatje te vinden...

De Schuur is nog steeds niet af en dat is niet erg, maar toch willen we graag verder gaan zonder dat er druk achter zit. In de meivakantie maakte DH het 'balkon' links op de foto. Er komt nog een soort luik/deur in om op de zolder te kunnen. En het is de bedoeling dat er een houten vaste trap buiten komt.

De afgelopen twee weken heeft hij een afdak/overkapping gemaakt aan de voorkant van de schuur.
Hieronder zie je het vooraanzicht, de beugels wachten nog op een zinken goot.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat vooral DH aan het klussen was hoor.  Soms hielp ik een handje, bv met dakpannen aangeven en natuurlijk zorgde ik op tijd voor koffie, fris en een stevige maaltijd.
Maar ik heb ook veel zitten breien en in de tuin gewerkt.

Ook aan de binnenkant is er gewerkt. Op de 3 foto's hierboven zie je van boven naar beneden de inrichting van links naar rechts... De ruimte is zo fijn en wordt ook goed gebruikt door onze twee zoons die graag met hout bezig zijn.

Het linkerdeel van de schuur wordt geïsoleerd, deels al te zien op de bovenste van deze 3 foto's. Er komt een tussenwand met grote deuren naar de open delen t.z.t....

Maar er waren ook klusjes die we samen deden. 

Zo moest al het hout dat nog op de veranda stond naar een andere bergplek. Ik heb heel wat kruiwagentjes gereden..

En eindelijk werd het paadje naast de garage weer dicht gelegd. Dat lag lange tijd open omdat de leidingen vanuit huis naar de schuur zijn door getrokken. En toen kon het tuintje ernaast ook weer netjes gemaakt worden.

En dit was er bijna bij in geschoten... Toch nog een stukje moestuin, al is het eigenlijk te laat volgens de buurvrouw. Maar ik hoop toch maar dat de sla, andijvie, bietjes en kool het gaan doen!

De andere twee 'bedden' zitten nog onder het zeil. Makkelijk hoor, dan heb je ook geen onkruid. Dat is nu even onze afvalhoek. En we scoorden ook nog een picknicktafel via Marktplaats. Ik wilde heel graag een gebruikte en een beetje robuuste tafel hebben, en dat is nog gelukt ook!

Het was een prima plekje om tussendoor uit te rusten en wat te drinken...

Rondje tuin

Na heel veel regen en nattigheid is de hoogste tijd om buiten flink aan de slag te gaan.
Ik kan me niet heugen ooit een winter mee gemaakt te hebben waarin het onkruid zo doorgroeide...

Niet alleen in de borders, maar ook volop tussen de klinkers en in het grind... Zodra het even kan (droog is), ben ik nu in de tuin bezig. Dat levert naast vuile vingers (ik houd niet van handschoenen) ook een portie stijfheid op van het lang in dezelfde houding bezig zijn. Ik probeer het wel af te wisselen met snoeiwerk, maar je blijft veel op je knieën zitten.

Zo op het oog lijkt het perk in de voortuin misschien oké, maar ik moet daar nog hèèl veel weghalen. Als ik niet uitkijk, staat het vol met Helleborusplantjes... En we willen er meer bodembedekkers in, want dat scheelt een heleboel onkruid...

Aan de achterkant van ons huis ligt het stuk moestuin. DH heeft er van de herfst een zeil over gelegd, en we zijn benieuwd wat we aantreffen. Het is hoog tijd om de boel open te leggen.
Ik ga dit jaar niet zaaien en uitpoten... We maken een bewuste keuze van de dingen die we in de moestuin willen i.p.v. de moestuinpakketjes van AH vorig jaar.
We halen wat kleine plantjes van bv sla, bietjes, bloemkool en wat keukenkruiden.

Dit is de achterkant van ons huis met de garage. De moestuin ligt helemaal rechts en is op deze foto niet te zien.

DH heeft van de gesnoeide takken van de knotwilgen en bolboompjes (Catalpa) een afscheiding gemaakt.

We verwachten dat daar veel insecten en vogeltjes op af komen. 

Er lagen ook nog stammen die gezaagd moesten worden en de houtopslag heeft ook een andere plek gekregen. Mooi hè... al die stammetjes zo bij elkaar. 

We hebben nu een andere houtkachel en ook de mogelijkheid om het cv water daarmee te verwarmen. Al moet er daarvoor nog een enkele aanpassing gemaakt worden.

De schuur is nog niet af, het werk heeft vanaf September helemaal stil gelegen. Je moet echt keuze's maken, want er is altijd veel te doen voor DH op de vrije zaterdag (die elke keer veel te snel voorbij is). Je kunt het onderhoud ook niet laten versloffen en meneer Mol was dit jaar een echte lastpost.
Toch heeft hij de voorbereidingen kunnen doen voor een afdak vòor de schuur. De dakpannen die je op de foto hierboven ziet, zijn daarvoor bestemd.

De voorkant van de schuur staat op het noorden. En het is de bedoeling dat die kant deels open blijft, als wagenschuur. Maar we hadden nooit gedacht dat het daar zò zou inregenen. Op een gegeven moment hebben we er een zeil voor gehangen. Het is maar goed dat er nog een flink afdak komt!

Van mijn zus kreeg ik een witte Helleborus, en die heb ik in het perk vlak achter ons huis geplant. Daar stond gipskruid, maar helaas heb ik dat vorig jaar ietwat te drastisch gesnoeid/weg gehaald.

Door de storm zijn de wortels van de eucalyptus wat los gekomen en naar boven gekomen. Op een foto is het lastig te zien, maar je zag alles heen en weer bewegen in het perkje... Gelukkig staat de boom vast met een snoer, anders waren er misschien ongelukken gebeurd.

Intussen zien we de knoppen al verschijnen in de fruitbomen. Alles is zò vroeg dit jaar!

De klimhortensia loopt ook al uit, prachtig dat tere groen...

Ik houd van het voorjaar! Heerlijk dat het weer langer licht is, ook 's morgens kun je daar van genieten. 

De afgelopen maanden heb ik heel veel gehandwerkt en heb ik me geen moment verveeld, maar vanaf nu ga ik me meer op buiten richten.

Beetje verdrietig

Gisteren was ik al vroeg uit bed. Nu ben ik dat meestal wel, maar ik wilde toch echt nog iets zien van de bloedmaan! Wat was het prachtig, en zo duidelijk met een heldere hemel. 

Toen ik het dagelijkse ochtendritueel achter de rug had (opruimen, wasmachine aanzetten, etc.) kleedde ik me snel aan, want er moest nog vers water naar de kippen.

Als het vriest halen we de emmers 's avonds weg en vullen we ze in de keuken alvast met water en zetten we ze klaar voor de volgende morgen.

Als het een beetje licht wordt, komen de kippen ook uit hun hokje en dan is het tijd om het water te brengen. Halverwege de morgen ga ik nog eens kijken, want soms is de bovenlaag dan al weer bevroren. En kippen moeten altijd water hebben, anders kun je het vergeten met de eieren...

Dus ik gisteren naar buiten met twee emmertjes en wat zie ik daar? 

Ik knipperde nog even extra met m'n ogen... ja hoor, daar zat Sterre op het kippengaas.

Gelukkig had ze haar skipak aan, maar ze keek verre van vrolijk.

- Ga je mee een stukje lopen? vroeg ik.

Nou ja, ze ging dan mee ... Knuffie achter haar aan slepend... (oh..., als Guus dat ziet...), maar halverwege zakte ze snikkend op de grond.

Nadat we een poosje gepraat hadden, kreeg ik Sterre zo ver dat ze met me mee ging en op een paaltje ging zitten. Ze keek al een stuk vrolijker!

Wat was nu het hele punt...? Ze was verdrietig omdat haar plannetjes in duigen vielen...

Toen wij vorig jaar in maart bezig waren met uitgraven en aanleggen van de moestuin en het omheinen van een stuk weiland, waren de poppen bezig met hun eigen ideeën uit te werken.

Misschien herinneren jullie je nog deze foto, met Nelis en Geert. Twee stoere mannen die de poppendames kwamen helpen met het bouwen van ... eh ... ja, ik dacht ... een schuurtje...

Maar nu blijken ze plannen te hebben voor een camping! Lieve help...

Tja, en zoals het vaak gaat; plannen genoeg, een frisse start, en zo langzamerhand loop je tegen allerlei problemen aan, zakt het enthousiasme en slaat de twijfel toe...

Ah, ik had toch echt met Sterre te doen! Ze blijft maar denken en denken, terwijl de andere poppen de hele camping al lang weer zijn vergeten en vrolijk verder fladderen...

- Maar kijk eens, Sterre... Er is hier toch plek genoeg?

- Gaan jullie dan een camping beginnen? vroeg ze meteen.

- Nee, wij niet hoor. Dat mag niet zomaar, daar moet je vergunning voor hebben.

- Echt waar? En hoe moet dat dan?

Tja, daar sta je dan... Weet je wat ik heb gezegd? Dat ik aan de burgemeester zou vragen of hij voor de poppen een uitzondering wil maken....

We liepen terug en kwamen langs de kippen. Als een aap klauterde Sterre in het gaas, Knuffie nog stevig vast onder haar arm.

- Elizabeth...?

- Ja...

- Wat kwam Leo vorige week doen?

- Leo?

- Ja, Leo... de boer...

- O..., dat is niet iets om vrolijk van te worden...

- Vertel het nou maar...

- Leo kwam vertellen dat hij de koeien gaat verkopen en dat hij het rustiger aan gaat doen. En dan komen er dus geen koeien meer in ons weiland...

- Oh, dat is erg...!

- Ja, dat vinden wij ook Sterre... En daar ben ik ook best verdrietig van....

Meer poppendag:
Akkelien (De Breimeisjes)
Amilishly
Anita (Juffrouw Ooievaar)
Angélique (Angélique maakt)
Corina (De Handwerktuin)
Jannie (Nappi.nl)
Jolanda (Filantrojopie)
Mariam (Mariam's Creations recycle & create)
Rita (Hobbyrita's blog)
Sandra (Beautiful Boardwalk)
Sandra (Blauw ruitje)