"Goed voor jezelf zorgen"... Ja..., dat zegt DH altijd... en soms kan ik daar een beetje boos om worden. Vooral als het in tegenspraak is met mijn rechtvaardigheidsgevoel. Maar deze week heb ik toch naar hem geluisterd. Zelf is hij een paar dagen weg met de motor. Onze zoon Arthur is ook mee. Ze zijn met een aantal bevriende motorrijders naar Luxemburg en de belgische Ardennen.
Ik heb mezelf nu dus ook maar lekker verwend...
Twee tijdschriften (ik had op de blog bij Petra de Anna gezien...), textiellijm, aïda borduurband, DMC gemêleerd in diverse kleuren en borduurnaalden.
 |
| Sorry, krijg dit niet een kwartslag gedraaid... maar ik vind dit een heel mooie sierstekenlap ! |
Naar het andere tijdschrift had ik wel eens eerder staan kijken, maar vanwege de prijs toen maar laten liggen ... de Cross Stitcher...
Wat nu vooral de doorslag gaf was het leuke pakketje dat erbij zat. Drie kersthuisjes om borduren en te naaien, compleet met alle materialen erbij.
De borduurstofjes, het vilt, de lintjes, borduurzijde, knoopje, stofjes... zo leuk...
En ook de inhoud van het tijdschrift viel me niet tegen; ik kon het niet inkijken want deze tijdschriften zijn helemaal in plastic verpakt. Maar op de voor-en achterzijde had ik al wel het één en ander kunnen zien.
Ik ben benieuwd wat mannetje-lief gaat zeggen... We discussiëren nogal eens over dat gezegde van hem.
Wat ik vorige week nog vergat te vertellen is dat mijn voorraadje weer wat aangevuld is. Mijn schoonmoeder is aan het opruimen en kwam nog van alles tegen waar ze niets meer mee doet. Tja, bij mij is dit heel erg welkom... Zie je dat ene sokje midden onder..., dat vraagt om een tweede... Er zaten ook nog twee kabelnaaldjes bij en klosjes.
De bolletjes felgekleurde katoen zijn de restjes van de truitjes die zij 18 jaar geleden breide voor een vijftal kleinkinderen, waaronder onze oudste zoon Arthur. Allemaal dezelfde streepstruitjes, het was zo'n leuk gezicht. We moeten nog ergens een foto hebben... yes.., gevonden. Maar het is een foto van een foto, en dan verminderd de kwaliteit tot wel. Enfin je kunt de kleurtjes op het ene armpje zien.. Wat een liefje hè... (hij moest het eens weten..., maar hij zit nu toch op de motor..)