Van treurwilg naar cactus

Een paar weken geleden was het dan toch eindelijk zover; de boomsnoeier zou komen.

Onze buurvrouw was er heel blij mee, want ze vond het 'eng' worden met die grote boom, zeker als het hard waaide.

Nou snap ik dat wel, want jàren geleden is er een reusachtige dikke tak afgebroken en bij haar op de brug terecht gekomen en daar stond de auto... Allemaal voor onze tijd, toen woonden wij hier nog niet.

Kijk, over deze boom heb ik het... Deze foto is van april vorig jaar en rechts zie je de treurwilg op de afscheiding tussen onze tuin en de sloot waarnaast het perceel van de buren ligt.

Hij is nog een heel stuk hoger, maar dat staat helaas niet op de foto.

Hier kun je hem iets beter zien, een foto van afgelopen december. Inmiddels was alle blad eraf.

En zo ziet de boom er nù uit. De foto is vanuit het dakraam genomen. 

DH had een vrije dag genomen op vrijdag en zaterdag ging de klus weer verder.

Want we hebben nòg een treurwilg staan en die is groter dan deze. De bomen staan er al meer dan 50 jaar en eigenlijk horen ze meer in een park dan bij een woning. Maar ja, mooi zijn ze wel...

En dit is de andere reus, aan de andere kant van het perceel. Deze treurwilg was veel voller en groter. 

Als je goed kijkt, zie je Sander (de boomsnoeier) in de boom. 

We hadden 24 uur een zware versnipperaar gehuurd en het was nog hard werken om alles daar door heen te jassen...

Maar het ìs gelukt en het apparaat kon weer nèt op tijd ingeleverd worden. 

En nu hebben we dus heel veel houtsnippers, die DH allemaal in de kieper van de tractor (zie onderste foto) heeft gedaan. Vooraf had hij nog extra hoge schutwanden gemaakt en dat was niet voor niets...

Maandag wilde ik nog een foto maken van beide 'cactussen', maar dat viel nog niet mee. Daarvoor staan ze nèt te ver uit elkaar, of ik moet de foto helemaal schuin nemen en dan staan er weer andere bomen in het zicht...

Enfin, de snoei is voor ons nog niet afgelopen. Ik klaag niet hoor, maar er is hier altijd wat te doen. En daar hebben we zelf voor gekozen en we hebben er ook geen spijt van. Het houdt je in beweging en het is heerlijk om zo lichamelijk buiten bezig te zijn.

DH is nu begonnen met de snoei van de fruitbomen in de boomgaard. Dat moet gebeuren voordat de knoppen uitkomen. 

Bij elkaar is dat een hele klus, waar je je snel in vergist. Het vergt al snel 1 tot 2,5 uur per boom. Mijn man probeert elke dag na werktijd en vroeg in de avond één boom per dag te snoeien. 

De volgende dag raap ik de takken van de grond en verknip ze zo dat ze in de groene container passen. Gelukkig hebben we er daar 3 van, want het gaat hard!

De allerdikste takken laten we drogen en verbranden we van de zomer in de vuurton.

Bomen en snoeien ...

Op een mooie middag in april kwam deze dikke tak onverwacht van onze kersenboom af.

Gelukkig liep er niemand onder...

Heel erg fraai zag deze boom er al niet meer uit, want hij had alleen nog maar bovenin wat groen.

Hij staat in de voortuin aan de zijkant en we hebben er zelf weinig zicht op.

DH besloot om maar meteen e.e.a. te snoeien nu de zaag er toch aan te pas moest komen.

En dit zal waarschijnlijk wel de oorzaak zijn geweest voor de afbrekende tak. Het is een raar gezwel en het hout rondom voelt ook vreemd aan. Iemand een idee wat dit is?

Tja, echt heel kaal nu hè...  Maar het is niet anders en misschien is het wel beter dat de boom er helemaal uit gaat. We vragen ons wel eens af of het verantwoord is dat al die bomen zomaar door blijven groeien. Neem nu bv de treurwilg die vooraan staat bij de sloot...

Of deze reus, die aan de andere kant van de voortuin staat... DH vroeg het aan onze buurman, die hovenier is. Ondanks dat deze treurwilg schitterend is om te zien, moet er wat aan gedaan worden.
En via de buurman kwamen we in contact met Sander, een boomsnoeier. Op een avond kwam hij kijken en bespreken wat onze wensen waren en wat nodig was.
Oh, en schrik niet... Deze enorme treurwilg moet geknot worden, en dat betekent dat alle takken eraf gaan aan het einde van het jaar, zodat alleen de stam overblijft.
En de andere treurwilg kan nog flink gesnoeid worden, die is minder groot.

Aan de zijkant naast de garage (waar we niet vaak komen) is ons oerwoud. Best leuk zo naast het slootje. Maar er is één boom die wel 4 stammen heeft en erg gaat overhellen naar de buren. En daarom wordt deze ook terug gesnoeid naar één stam, waardoor hij weer wat rechter gaat groeien. 

En dan hebben we nog onze eucalyptus, vlakbij de achtergevel. Ik liet al eens eerder zien hoe de wortels naar boven kwamen en als het een beetje stevig waait, dan zie je alles bewegen..
Kortom, ook deze boom is te groot en te zwaar. Je moet er toch niet aan denken dat ie een keertje op het dak valt tijdens een storm...
Besloten is om nu de rechterstam te verwijderen en de top flink uit te dunnen.
Ook dat gaat me wel een beetje aan het hart, maar soms moet het hè...
Het is de bedoeling dat de boomsnoeier ergens in juni komt en dan zal ik weer wat foto's laten zien. Want het is wel een heel apart vak hoor, boomsnoeier...

Tijd voor een babbeltje ...

Ja, want voordat je het weet is het alweer een week verder!
Wat een heerlijk lenteweer hebben we de laatste dagen. En 's avonds kunnen we al weer zonder de lamp aan eten. Ook 's morgens vroeg merk je het verschil, al is het nog wel koud op dat tijdstip.
Het is gedaan met binnen zitten, want de tuinklusjes kondigen zich één voor één aan.
Ik geniet er van!

De treurwilg krijgt al groen blad en je ziet het gras groeien. Vanmiddag kwam boer Leo vertellen dat er over een paar weken weer koeien komen. Hoera! Ja, dat vind ik echt heerlijk ...
Wat ook groeit, is het onkruid! We hebben hier nu weer zo'n raar wit bloemetje met fijn blad dat werkelijk overal op komt. Zelfs langs de randen van het gazon. Alsof iemand het gezaaid heeft 😼

In de voortuin hebben we een heel vreemde plant staan ... Wel drie bij elkaar. Weet iemand welke plant dit is of is het misschien gewoon onkruid? Nou ja, wat heet onkruid hè...

Maar het blad aan de onderkant matcht totaal niet met wat er bovenop groeit. Ik heb het echt nog nooit gezien en ik weet ook niet wat ik er mee moet.

Hier zien jullie mijn tuinhulpje ... Onze jongens moeten er om lachen, maar het is reuze handig. Je kunt lekker met je knieën op het plankje zitten en het opstaan gaat ook wat gemakkelijker. En als je het geheel omdraait, kun je er op zitten. Dat is soms ook handig! Ik vond het ding een keer in de kringloopwinkel in Almkerk. 

Ik zag dat er de komende dagen ook nog heerlijk lenteweer voorspeld is, dus ik ga het er van nemen. Morgen nog een paar ramen zemen (we hebben er zoveel omdat alles beneden is) aan de buitenkant en binnen 4 grote ramen in de voor- en achterkamer. 

Woensdag wil ik eens gaan kijken bij het tuincentrum voor wat plantjes in de tuin. Er zullen wel violen mee naar huis gaan en ik wil graag stokrozen tegen de gevel.

Helaas zijn er dit jaar geen moestuintjes van AH, maar ik wil nog wel gaan zaaien in de zaaibakjes die ik heb. Alleen zitten die nog ergens in een verhuisdoos in de garage, hoog opgestapeld ...

Vervelen is er dus voorlopig niet bij!

Tok tok ..., daar gaat m'n hok

Tok tok tòòòòk... wat waait het hard...
Leg nou maar je ei, dan is het zò voorbij!
Ja Dora, ook al waait het hard; een ei is altijd een goede start!

Maar Saar, voel je het dan niet?
Ons hok beweegt.. en het vrouwtje ziet het niet ... en is er niet ...

O help, ik word een beetje misselijk.. we zijn toch niet op zee?
Een ei leggen? Ik stop er mee!

Ja, deze ravage trof ik aan toen ik thuis kwam vandaag.

Gelukkig telde ik meteen 3 levende, maar hevig tokkende kippen aan!

En ik hoorde er nog 2 in het witte hokje.

Niet te geloven zeg...

Maar de westenwind was zo ontzettend hard!

In m'n eentje kreeg ik het hok niet meer overeind, het is loeizwaar.

Daarom heb ik de kipjes maar los gelaten, want het begon ook een beetje te regenen en dan konden ze altijd nog onder de heg gaan zitten of onder de overkapping... 

Ook de stang van de windwijzer is gekniekt. En overal takken van de treurwilg...

Gelukkig geen bomen om; ik had uit voorzorg alle rolluiken naar beneden gedaan.

Vanmiddag gingen de kipjes ook maar eens kijken wat er allemaal op het gras lag...

En als DH straks thuis komt, hoop ik dat we samen op de één of andere manier dat hok weer fatsoenlijk overeind kunnen krijgen!