Vandaag weer een poppenblogbericht ...
Want we hebben weer wat beleefd met onze oude dame, hoor.
Het was me al opgevallen dat ze graag bij de deur staat. Maar ik dacht dat het kwam door het mooie weer. Zelf lopen we ook in en uit en de achterdeur staat open met de wat hogere temperaturen.
Magda heeft een inmiddels een jas gekregen, die had ze hard nodig. Het warme groene pakje trekt ze iedere keer uit en haar nachtponnetje is gewoon veel te dun.
Er lag nog donkergroene wol en die leek perfect voor een jas voor ouwe Magda. Volgens dit gratis patroon breide ik een warme jas. Ze past hem goed, alleen moeten er nog knoopjes op genaaid worden. Helaas zijn de potten met knoopjes al in de verhuisdozen gestopt. ...
Groen staat Magda echt goed en ze lijkt zich er ook prettig in te voelen.
Waar zal ze toch aan denken hè...
Ach, weet je ... soms sta ik zelf ook zo te kijken richting het oosten. Dan denk ik: 'daar een stuk of wat kilometers verder staat ons toekomstige huisje ..., midden in het groen ...'
Maar of Magda daar ook aan denkt?
Laatst hoorde ik 's nachts iets vreemds. Ik lag gespannen te luisteren; het leek wel of ik iemand hoorde roepen ...
Het geluid kwam van beneden en heel zachtjes sloop ik de trap af.
Toen hoorde ik het weer ... Het was ouwe Magda! Ze zat in de garage...
Voorzichtig ging ik via de andere deur naar buiten en ik was nog zo helder om m'n fototoestel te pakken dat altijd klaar ligt.
Wie schetst mijn verbazing toen ik Magda via het kattenluik naar buiten zag tuimelen...
Al roepend 'Marie! Marie! Marie!
In een donker nisje bleef ik staan om te zien wat ze ging doen. Met haar groene pakje in de hand wist ze op het houten rek te klemmen en daar ging ze zitten wachten.
Ik probeerde haar naar binnen te krijgen. Maar ik kon praten als een brugman; ze deed het niet!
De volgende dag wilde ik er wel op terug komen. Maar ze was zo afwezig ...
Opeens kreeg ik een ingeving ... Natuurlijk..., dat ik daar niet eerder aan gedacht had!
Ik zocht op mijn laptop naar een foto die ik van Gea had gekregen.
Want Gea vond Magda zo sprekend lijken op een pop die ze zelf al 25 jaar heeft. HIER schreef ze er al over.
Ik was er nog nooit over begonnen tegen Magda, maar ik vond het nu wel het goede moment ...
Ik vroeg haar of ze deze dame van de foto kende ...
Och heden, ze begon me toch te krijsen en te gillen !!
Ik probeerde haar uit te leggen dat zij misschien wel Marie is... , dat ze sprekend lijkt op haar ...
Ik hield haar voor de spiegel ...
Ze begon te jammeren ..., het gegil was gelukkig over.
Ik vertelde haar dat zij dit was, maar het drong niet tot haar door. Ze keek maar zo'n beetje in de spiegel, maakte wat geluiden en staarde voor zich uit.
Eigenlijk denk ik dat ze zichzelf helemaal niet herkent, dat ze niet eens weet hoe ze eruit ziet ...
Maar wie Marie nu is? Daar zou ik toch wel graag achter willen komen. Ik had zo gehoopt dat het de pop van Gea was. En misschien is dat Marie ook wel, maar de reactie van Magda begrijp ik niet ...
Snappen jullie het?
Wil je nog meer poppendag? Kijk dan bij:






































