Bloedluis 2

Eerst even een leuke foto van onze Mathilde, Saar en Dora ...

Dit heeft niets met bloedluis te maken, maar ze zijn zò fanatiek in het scharrelen, dat ze zich gewoon kletsnat laten regenen... Daar moest ik gewoon een foto van maken.

Maar nu over naar het topic!

Tjonge, het bericht over bloedluis heeft wel e.e.a. los gemaakt. Het leek me goed om er nog een keertje over te schrijven.
Wij hadden geen signalen bij de kippen gezien dat ze last zouden hebben van bloedluis. Maar ze kunnen kleine bultjes krijgen die enorm jeuken. Je ziet ze dan ook voortdurend met de snavel onder hun veren pikken. Ze gaan ook meer eten en ook het uitvallen van veren kan een signaal zijn.
Sommige kippen raken gestresst en gaan gaan agressief gedrag vertonen.
Ik denk dat een waarschuwing op z'n plaats is. Je hebt eerder bloedluis dan je zou denken...

Veel mensen lijken het vies te vinden. Dat heeft me best verbaasd.Kriebelende beestjes zijn niet fijn, maar ze zijn overal! Buiten hebben we mieren (en soms ook binnen) en niemand kan om de huisstofmijt heen (we hebben het echt allemaal). En wat te denken van fruitvliegjes?

Zijn die beestjes nou vies? Nee, ik vind van niet. Ik zou echt gerust even met m'n vinger door zo'n krioelende massa halen. En ik ben echt geen held hoor.
Het is dat DH handig is met een gasbrander, maar anders zou ik ook gerust dat hok in kruipen om het uit te roken. Als de klus geklaard is, gooi je je kleren buiten uit en ren je zo onder de douche.
Natuurlijk moet je je kleren ook meteen wassen!

Bloedluis wordt vaak verspreid door de wind en door andere vogelsoorten. Bij warm weer en een hogere luchtvochtigheid ontwikkelt bloedluis snel. Als het straks kouder wordt, heb je veel minder last.
Toch schijnen de eitjes zelfs enkele jaren te kunnen overleven!

Voor de pluimveehouderij is bloedluis een serieus probleem en kan het uitlopen op een grote schadepost.
Voor hobbykippenhouders is het wel lastig, maar als je met regelmaat controleert en maatregelen neemt wèl onder de duim te houden.

Wie interesse heeft in deze materie, kan zijn hart ophalen via de volgende linkjes:

1. Beschrijving probleem bloedluis en omvang
2. Voortplanting en ontwikkeling bloedluis
3. Temperatuur en luchtvochtigheid/bloedmaaltijd
4. Tips en monitoring bij bloedluis
5. Voorbereiding op bestrijding bloedluis
6. Overzicht bestrijdingsmiddelen bloedluis

De mens ervaart veel insecten als lastig. Natuurlijk willen we ze liever niet in huis hebben en moeten we letten op hygiëne als het voedsel betreft. Maar als er evenwicht in de natuur is, dan zijn al die insecten nodig voor de voedselketen.

Grappig voorbeeld was het losse raampje van het kippenhok dat DH even rechtop in het gras had gezet. In no time kwamen daar de mieren op af !
Het is een geweldig interessant, maar ook breed onderwerp en daar ga ik maar niet over uitweiden hier...
Wie er kort iets over wil lezen, kan HIER een kijkje nemen.

Bloedluis

We waren er al voor gewaarschuwd toen we begonnen met de kippen...
Pas op voor bloedluis!
Eerst moesten we er een beetje om lachen; een beetje in de trend van 'sommige mensen zien overal problemen'...
Maar inmiddels worden we er al voor de tweede keer mee geconfronteerd.
De eerste keer vrij toevallig. DH kroop half in het kippenhok (waarom weet ik niet meer) met een spierwit overhemd aan. En toen hij eruit kwam zag dat overhemd er wel een beetje raar uit...
En nu met alle ophef rondom fipronil leek het ons goed om maar weer eens een controlecheck te doen.
Je moet hiervoor wachten totdat het schemerig is en dan met een zaklamp in het hok gaan kijken.
Want overdag houden deze beestjes zich schuil.

Bloedluizen zijn eigenlijk helemaal geen luizen, maar mijten. Luizen hebben 6 poten, mijten hebben er 8. De beestjes worden pas rood als ze zich volgezogen hebben met bloed.

DH heeft het hele hok uitgebrand. Niet in de fik laten vliegen natuurlijk... 

In het hok zitten een heleboel naden en kieren, balkjes en latjes. Dat maakt het erg lastig om het hok goed onderhanden te nemen. En in het bovenste puntje kun je al bijna helemaal niet komen!

Zie je de bloedluizen zitten op de schouder van z'n T-shirt? Het is geen lekker werkje hoor, je voelt het overal kriebelen.

Als je bovenstaande foto inzoomt, dan zie je heel goed dat het donkergrijze deel allemaal beestjes zijn. Ze krioelden door elkaar, allemaal door het uitroken uit de naden en hoekjes verdreven.

We hebben het hele hok leeg geschept en alles in de vuurkorf gedaan en de hens erin gestoken!

Eigenlijk hadden we het hele hok moeten behandelen met witkalk, maar dat hadden we niet voorhanden. Bovendien is het bijna geen doen omdat er zoveel stukjes zijn waar je niet goed bij kunt.

Daarom hebben we alles ingespoten met Finecto. En dat gaan we voorlopig elke week herhalen.

In het drinkwater van de kippen doen we een knoflook extract waardoor de smaak van het bloed verandert. De bloedluizen lusten het dan niet meer en drogen uit.

Als je het goed wil doen, dan moet je eigenlijk een recht en strak hok hebben dat goed in te smeren en schoon te houden is. Daar gaan we dan met ons leuke nostalgische hok...

Precies in die éne week...!

Het was vorig jaar al de bedoeling dat de schilder zou komen voor het buitenwerk. We hebben een hele fijne schilder, maar hij heeft het altijd druk.

Er hoefde niet zo heel veel te gebeuren; een paar plekjes op de kozijnen behandelen en de onderrand lakken, èn de voor- en achterdeur opnieuw in de lak. 

Hij zou het tussendoor wel even doen. Niet dus ...

Dit voorjaar kwam hij na een telefoontje toch maar even kijken. Intussen was er wat meer verfwerk bij gekomen. Hij beloofde het tussendoor wel mee te nemen. Toen hij in augustus nog niet was geweest, en ook niets meer van zich had laten horen, waren we er klaar mee.

Via een vriend van DH kwamen we aan een andere schilder en hij kwam dezelfde week kijken en plande ons in. Precies in onze vakantieweek dat we naar Sluis waren. 

Ga je bijna nooit weg, en dan dit... Enfin, we kenden hem wel een beetje en we hebben hem gewoon de sleutel gegeven. Er valt toch niks bij ons te halen.

We zijn blij dat alles weer netjes in de verf zit!

Maar die schilder was niet het enige... Twee huizen verder wonen Frans en Margriet (baasjes van kater Hein, die er niet meer is, en van Admiraal het paard dat er ook niet meer is...). 

Voor het paard hadden ze een paardenbox en die wilden ze graag weg hebben. Intussen weten ze wel een beetje hoe wij zijn en het leuke is ook nog dat schapenboer Piet (zijn schaapjes lopen op ons weiland) weer een oom is van Margriet. Dus de vraag kwam of wij de paardenbox wilden hebben en dat vonden we meteen een leuk idee; konden de schapen en de lammetjes daar lekker inkruipen bij regen of kou... Frans zou het vervoer wel regelen en dat moest met een grote kraan over de sloot...

Voordat we op vakantie gingen had DH de wilgen al extra gekapt, anders kon de vrachtauto niet door het laantje. Hij had ook een fundering gemaakt op de plek waar de box moest komen...

Maar het echte transport zou precies plaatsvinden in onze vakantieweek. Dan had Frans tijd en de kraanmachinist ook.. Oh, wat jammer dat we daar niet bij konden zijn!

Eerst over de sloot heen...

En dan over het hek heen naar achter ...

Daar staat ie dan op z'n plek

En de Pipowagen moest ook meteen verplaatst worden ...

Gelukkig maakte buurman Arie en Frans foto's van het hele gebeuren, maar wat ze niet wisten was dat wij op een terrasje in Sluis alles konden volgen op de mobiel van DH via de camera's die ophangen...

Waren we er tòch een beetje bij!

Hij is van het onderstel afgehaald en gaat dienst doen als kippenhok. We willen graag een stuk of 10 kippen en een haan erbij, dus wat ruimere huisvesting is wel prettig. 

Je ziet wel dat er e.e.a. opgeknapt moet worden, maar wij vinden klussen leuk. 

De binnenkant gaan we helemaal witten, zodat we de bloedluis goed onder controle kunnen houden.

DH heeft ook een vijver gegraven, die is voor de kikkers en de eenden.

We hebben een vaste eendenfamilie hier lopen, die van sloot tot sloot gaat via de boomgaard. En daar valt altijd wel iets te snaaien...

En dat weet mevrouw Zwaan ook...! 

Toen we terug van vakantie waren, dacht ik eerst dat iemand zijn hond had uitgelaten in de boomgaard. Wat een viezigheid lag daar zeg.. Maar er waren een week lang geen appels en peren geraapt en tja, mevrouw Zwaan is niet gek!

Ze is zelfs slim... Ik had een paar weken later 2 appeltjes even tijdelijk op het tafeltje gelegd dat in de boomgaard staat. Toen ik later terug kwam, waren de appeltjes weg en lagen ze half afgegeten op de grond...

Fruit en kippen

Toen we hier 4 jaar geleden kwamen wonen, wisten we niet veel van fruitbomen. Maar we hadden wel een boomgaard met een aantal pruimen-, appel- en perenbomen. 

Boer Leo vertelde ons dat de bomen niet best waren en dat er ziekten in zaten. Nou, ze zagen er dan ook raar en slecht uit.

DH verdiepte zich in de materie van deze fruitbomen en ging aan het snoeien. Nu, na veel inspanning, gaat het letterlijk z'n vruchten een beetje afwerpen.

Maar... zoveel fruit kunnen we niet op. De pruimen zijn heerlijk en goed van smaak. We zijn echter geen jam liefhebbers. De appeltjes zijn nog aan de kleine kant en één soort is goed eetbaar.

Het vervelende is, dat we niet goed weten wèlke soorten appels en peren we hebben. 

De perenboom doet het dit jaar heel goed, maar of het nu hand- of stoofperen zijn...

Ze zijn een beetje hard en groen en dat blijven ze ook. Wij houden niet van stoofperen, dus ik hebt het ook niet geprobeerd. Misschien moet ik dat tòch eens doen om te kijken wat er gebeurt...

Maar... wat doe je met al dat fruit? Dit jaar heb ik een rekje aan de weg staan, gevuld met wat er rijp van de bomen komt en iedereen mag het gratis meenemen. Ik had niet verwacht dat het zò goed zou lopen. Iedere dag zijn de mandjes zo goed als leeg.

Ik ben er blij mee, want fruit weggooien... nee, dat kan ik niet. Wat beurs of aangevreten is en op de grond ligt, wordt door de eenden opgegeten en dat vind ik ook wel oké.

Onze kippen worden ouder en ouder. Van de 5 leven er nog maar 3...

Nicky is het overgebleven krielkipje en Mathilde en Dora de bruine legkippen.

Ik schreef het al eerder; ik zou nooit weer kiezen voor dit soort kippen...

Ze zijn lief, gemakkelijk en geven veel eieren, maar ze zijn ook snel oud en uitgeput. 

Het laatste jaar is het vaak voorgekomen dat ze windeieren legden of problemen hadden met het leggen van de grote eieren. En dat vind ik echt zielig. Soms kwamen de darmen deels naar buiten, wat zich eigenlijk steeds wel herstelde.

Mathilde is een poosje niet lekker geweest, en zonderde zich steeds af. Ze at niet goed en de kam op haar hoofd werd licht van kleur en slapjes. Dat wijst op ziekte... Wist je trouwens dat een kip een kam heeft om te kunnen afkoelen? HIER kun je daar meer over lezen.

Van de zomer moesten we bovendien heel alert zijn op bloedluis. Dat komt eigenlijk steeds weer terug.

Ik blogde al eens eerder over die akelige beestjes...

Mathilde is weer nieuwsgierig...😊

Enfin, het is maar de vraag hoe lang onze kippen nog zullen leven. Op dit moment zie ik Mathilde weer opleven en loopt ze weer te tokken. Eieren leggen is er niet meer bij.

Alleen Nicky legt heel soms een klein eitje. Trouwens... ze eten soms ook nog eens dat ei op en Nicky doet net zo hard mee!