Love has no age ...

Summer SAL en Sampler 1905

Even laten zien hoor...

Ik ben nu lekker helemaal bij en blij met de Summer SAL van Simone.
Marjan merkte op dat het haar opviel dat we blauw hadden gekozen voor de lettertjes terwijl het origineel rood is.
Zelf houd ik niet zo van rood. Maar van blauw des te meer. En wat ook meespeelt; ik heb al meerdere borduurwerkjes in blauw gemaakt.

En toen ik dat schreef, ging ik weer eens goed kijken naar de Sampler  die ik vorig jaar borduurde.
Ook een patroon dat Simone heeft gemaakt. En wat zag ik? De letters en de cijfers lijken op elkaar!
De Summer SAL gebruikt stersteekjes en de SAL van de Sampler 1905 schrijft kruissteekjes voor.
Maar de vorm is grotendeels hetzelfde. Wat grappig, waarschijnlijk werden dit soort letters heel vaak gebruikt.

Jullie weten dat ik aanvankelijk niet zulke maatjes was met het stersteekje, maar dat is nu echt wel over hoor. Op Aïda borduurt het stersteekje stukken gemakkelijker dan op linnen, vind ik.
Ik gebruik één draadje DMC en m'n Aïda heeft 5,5 bundeltje per cm.
Bij Simone las ik dat de keuze voor stersteekjes te maken had met het feit dat de voor- en de achterkant van je werk vrijwel identiek is. Bij geborduurd linnengoed is dat natuurlijk heel mooi. Maar ik vraag me toch af hoe de dametjes dit voor elkaar kregen, want hoe werk je dan je draadjes weg? En hoe zit het dan als je van het ene stersteekje naar de volgende gaat?

Nou, dit lapje kan even rusten tot woensdag. Dan komt deel 4 online. Maar ik heb al gezien dat het dezelfde cijfers zijn als op bij de genoemde sampler, dus eigenlijk kan ik gewoon door...
Toch maar niet doen hè, is gewoon niet leuk!

Rand der randen

Tjonge, wat een brede rand hadden we de afgelopen week te borduren...
De breedste die er bij is, vertelde Annelies.
Eerst dacht ik 'mmmmm, vind ik dat eigenlijk wel mooi ...?' Ik had steeds een beetje moeite met bredere randen, gewoon omdat het maar een smal lapje is waar ik op borduur.

Ik besloot de rand in fasen te borduren, dat gaat nog prettig ook..
Ik maakte eerst de rechte bovenstreep en daarna de driehoekjes er tegenaan.
Vervolgens het middendeel en tenslotte ook de onderste driehoeken en rechte onderstreep.
De grote driehoeken zijn nog leeg ..., daar horen nog verspringende kruissteekjes in...

En toen maakte ik de donkere sterren, net zoals je in Noors breiwerk ziet. Leuk hoor om te doen...

Het borduurde heerlijk weg! 

En nu twijfel ik nog steeds of ik die versprongen steekjes nog wel zal doen; ben bang dat ik het toch een beetje druk vind...

Maar als ik bij de andere dames kijk, dan heeft het ook wel weer wat!

Ik heb even een foto van Annie geleend ... (als je het niet goed vindt Annie, laat het dan even weten, dan haal ik hem meteen weer weg hoor...):

Toch ook wel heel mooi....

Wat vinden jullie?

Ik zie sterretjes ...

Ja hoor, na lang dubben (en eerst beslist te hebben er niet aan mee te doen) is het weer zo ver.
Dinsdagmorgen dacht ik:
1. als mijn restje aïdastof groot genoeg is voor de Summer SAL dan moet ik het daar toch maar voor gebruiken
2. als het stersteekje prettig borduurt op de aïda, dan ga ik er voor

Je moet weten dat ik een beetje ruzie heb met dat steekje, tenminste als het linnen betreft...

Enne..., het viel positief uit ...
Dinsdag borduurde ik dus heel veel stersteekjes. Aan het einde van de dag kwam ik op een hoeveelheid van 271....
De SAL heeft 10 delen en ik was iets over de helft van deel 2.
Het stersteekje borduur je over 4 vakjes en ik vind het qua werk zeker gelijk staan aan 4 kruisjes.
Dus reken maar uit.

Woensdag kwam deel 4 online, en terwijl ik aanvankelijk van plan was om daar mee verder te gaan heb ik toch gekozen voor het afmaken van deel 2 en daarna eerst deel 3.
En nu ben ik dus op 4 letters na klaar met deel 2:

Dat komt vanavond wel klaar denk ik ...

En morgen kan ik dan aan deel 3 beginnen. En als het een beetje mee zit, dan ben ik volgende week helemaal bij!

Het is natuurlijk allemaal haalbaar omdat ik nu vakantie heb... Anders was ik er misschien ook niet aan begonnen.

Alhoewel..., als je naar het lapje van Rita kijkt of naar die van Marjan ....

Dan is het toch wel heel moeilijk om niet enthousiast te worden!

Gemengde gevoelens

In de één na laatste schoolweek kwam de inspectrice van onderwijs de school bezoeken waar ik werkzaam ben.
Het was een aangekondigd bezoek, dus konden we ons er al lang van tevoren op voorbereiden.
We hebben best moeilijke en zware jaren achter de rug en het afgelopen jaar was een jaar van het doorvoeren van een aantal veranderingen en het bespreken en vastleggen van procedures.
Kwaliteitszorg en opbrengstgericht werken zijn speerpunten, en alles wat daar mee samen hangt.

Na een toch wel spannende dag, kregen we een goede beoordeling. En daar waren we natuurlijk heel blij mee.
De inspectrice heeft de beleidsdocumenten bestudeerd en een aantal groepen kregen kort bezoek.
Wat ik heel knap van haar vond, was dat de ze meteen sommige zorgleerlingen 'in het vizier' had tijdens een kwartiertje kijken.

Voor mezelf was het afgelopen half jaar wat minder. Af en toe heb ik daar wel eens wat van door laten schemeren hier op m'n blog...
De jaren van constante werkdruk, veel te weinig uren in het verleden, de steeds weer nieuwe ontwikkelingen uitwerken en vorm geven binnen de school, hebben hun tol geëist.
Waarbij ik meteen wil aangeven dat het echt nog veel erger had kunnen zijn.
Ik ben zo blij dat m'n lijf me waarschuwde, anders was ik nog een poosje doorgegaan.
Achteraf kon ik dus blij zijn met de hoofdpijn die ik kreeg als ik langer dan een kwartiertje achter de pc zat of iets zat te lezen...
Inmiddels gaat het stukken beter, en ik hoop dat dit zo blijft.

nou ja, dit is ook wel weer wat overdreven ...

Het is overigens een hele rare gewaarwording om te merken dat je collega's hard aan vakantie toe zijn en er naar uitkijken en dat je zelf - na een periode van rust en op een heel laag pitje werken - je energie voelt toenemen en graag weer aan het werk gaat!
De laatste 2 weken ben ik ook bewust wat vaker naar m'n werk gegaan, gewoon omdat de schooldeuren nu dicht zijn!
Het uitkijken naar 'eindelijk grote vakantie' was er dan dit jaar ook helemaal niet.
In tegendeel; eigenlijk had ik er helemaal geen zin in!
Maar zin of geen zin; de vakantie stond donderdagmiddag voor de deur. Vrijdagmorgen hadden we alleen nog maar een jaarsluiting met het team.

Donderdagavond tijdens het eten hoorde ik van DH over de vliegramp. Hij rijdt veel voor z'n werk en heeft vaak de radio aan. Ik luister nooit naar de radio, dus ik had het nog niet gehoord ...
Nou, het eten smaakte me echt niet meer...
Wat een afschuwelijke werkelijkheid. Ik kan het eigenlijk nog niet bevatten, dat er zoiets gebeurt en voor je gevoel ook nog zo betrekkelijk dichtbij.
Van dag tot dag volg ik nu wel de ontwikkelingen en ik kan je één ding vertellen; ik vind het een smerig zaakje en het is maar heel goed dat Amerika e.e.a. goed in de gaten houdt. Ik heb gezien en gehoord wat de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken (John Kerry) beweert, en daar schrik je toch enorm van!

Vandaag een dag van nationale rouw, terwijl vanmiddag de eerste lichamen in Eindhoven worden verwacht.
Rouw om dit zinloze verlies van zoveel levens. Mannen, vrouwen en kinderen in de kracht van hun leven ...
Je zal maar in één klap op deze manier je geliefden verliezen. Daar zijn geen woorden voor.
Daarnaast is er - begrijpelijk - heel veel boosheid en een groot gevoel van onmacht.

Tja, die vakantie ... Door dit alles is het wel heel anders dan andere jaren.
En ik durf niet meer te zeggen dat ik er geen zin in heb. Dat lijkt haast wel een beetje ondankbaar...
Intussen ben ik wat aan het rondscharrelen ... Een beetje opruimen, een doekje hierover en een sponsje daarover, een steekje hier en een kleurtje daar....
En ondertussen maak je als vanzelf je balans op en besef je meer dan eens wat er werkelijk van waarde en belang is in het leven!