Gezeur bij de deur

Sinds maandagmiddag zit er bij ons deze sticker op de brievenbus. 

Eindelijk ... !

Ik loop me al jarenlang te ergeren aan alle 'troep' die er op de mat valt, maar DH dacht er wat anders over.

Eindelijk is hij nu ook zover dat de reclamefolders geweerd mogen worden.

Het laatste jaar heb ik steevast ook alles op de mat laten liggen en daar baalde hij best wel van als hij thuis kwam...

De sticker was een half jaar geleden al besteld, maar nu heeft hij er zelf voor gekozen om die er op te plakken. Geweldig toch?

Nu ben ik zelf wel een beetje extreem in dit opzicht. Ik haat reclame, en dat is niet overdreven. 

Ik draai altijd m'n hoofd om als ik aangeplakte reclameposters zie. De radio word door mij bijna nooit aangezet en televisie kijken doe ik zelden. Ik laat dat niet alleen voor de reclame, maar het heeft wel meegespeeld. 

Het ergert me ook verschrikkelijk als er producten onder mijn aandacht worden gebracht alsof ik die zou moeten hebben. Ik kan toch zelf m'n keuze's wel maken? En als ik denk iets nodig te hebben, dan kan ik me toch aan alle kanten en via diverse bronnen laten informeren?

Om maar te zwijgen van misleidende reclame, die er in allerlei soorten en maten is. Benieuwd?
Kijk dan maar eens HIER. Zelfs het NRC schreef erover ...

Zoekend naar plaatjes op internet, vond ik nog wat varianten...

Ach, het is maar wat je wil en wat je wenst...

En dan hebben we nog bovenstaande.... Die zou ik zelf niet bij de deurbel plakken, maar ik kan me wel voorstellen dat mensen het doen.

Aan de gewone collectes via de bussen geef ik altijd, maar ik ervaar het wel als irritant als er bijna wekelijks voor een collecte aangebeld wordt. Niet zomaar omdat ik dan in de buidel moet tasten, maar gewoon omdat ik dan uit m'n bezigheden wordt gehaald. En het is toevallig altijd als je net op zolder bent, of als je aan tafel zit...

Een ander geval vind ik het donateur worden van een organisatie via de welbekende overtuigende en zogenaamd vriendelijke en soms slijmerige wervingspraatjes aan de deur. Tjonge, wat vind ik die irritant!!!!

Ze zijn zo vreselijk van hun gelijk overtuigd, maar o wee als je er eerst over na wilt denken...

Meteen boter bij de vis, dat is wat ze willen. En het laatste nieuwe is dat je binnen twee weken je toch kunt bedenken en af kunt melden. Dat klinkt prachtig, maar in de praktijk wordt dit natuurlijk vaak vergeten.

En dan hebben we nog de categorie 'product aan de man brengen' ... Of het nu een groene stroomproducent is, of een gevelreiniger, of een telefoonaanbieder is.... Ik verkoop altijd NEE.

Vroeger luisterde ik het hele riedeltje uit van deze mensen, maar zelfs dat kan ik niet meer opbrengen.

Ze zijn ook nog eens beslist niet kort van stof....

Tegenwoordig kap ik ze al snel af en zeg ik hoofdschuddend "geen interesse, hoor" en probeer ik zo snel mogelijk op een enigszins fatsoenlijke manier de voordeur weer te sluiten.

Gistermiddag had ik trouwens een 'originele' aan de deur.

Ik zat boven in m'n hobbykamer en zat juist wat te prutsen toen er aangebeld werd. Ik twijfelde of ik naar beneden zou lopen, want er wordt ook nogal eens na schooltijd 'belletje geleld" (we wonen op zo'n heerlijk hoekje van de straat). Maar toen bedacht ik me opeens dat het wel eens mijn vriendin met hondje Puck kon zijn. Dus ik rende toch maar naar beneden. 

Helaas, daar stond een jongeman ....(ze worden steeds jonger, of word ik soms ouder ?) 

Witte jas aan, badge op de jas, formuliertjesblok onder de arm en een tandenpastagrijns ....

"Eén hele goede middag, mevrouw! Ik zeg nèt tegen mijn collega dat ik vanmiddag iedere mooie vrouw die ik tegen kom een hand ga geven..."

Wat ik toen zei was misschien niet goed van me (en ook helemaal niet netjes!), maar ik zei: "Ik heb geen zin in deze flauwekul, ga naar je moeder of in de zandbak spelen!"
Hij was even verbijsterd, maar terwijl ik de deur al wilde gaan sluiten, riep hij 'maar ik kom voor een goed doel...'
Natuurlijk had ik nog kunnen zeggen van 'zeg dat dan meteen' maar daar had ik geen zin meer in.
Ach, hij was het 'slachtoffer' van al zijn voorgangers die bij mij aan de deur kwamen...

GEEN GELEUR AAN MIJN DEUR

Hebberige poppen ...

Ja, ik moet nog even en boekje open doen over die twee deugnieten die met ons mee op vakantie zijn geweest!

De eerste week hebben ze zich tamelijk rustig gehouden en soms vergaten we hen helemaal. Ze bleven grotendeels in de camper en vermaakten zich prima.

Maar in de tweede week waren de dames steeds vaker buiten te vinden, of soms helemaal nìet te vinden.

Ik vond ze een keer op de trekker van de fransman die het gras aan het maaien was...

Ze trokken hun eigen plan en de dames weten precies wat ze willen.

Op een middag hadden ze samen hun garderobe uitgezocht en of ik daar maar een begin mee wilde maken...

Zelfs de katoentjes waren al tevoorschijn gehaald!

Nu had Sterre juist een bikini gekregen (dat kind had bijna geen kleren bij zich...) en dat liet ze overal zien ook. En Liselotte wilde toen ook haar nieuwe tuniek showen en klom nb ook in de boom!

Maar ze is niet zo'n klauterkind als Sterre, dus ze stond weer snel op de begane grond!

In elk geval wilde ze ook een bikini, tja... dat was te verwachten. Maar ze wilde ook graag een short met een hemdje.... De dame wilde opeens wel erg veel!

Nou ja, nog geen dag later konden ze in elk geval samen zonnen...., en een vertoning dat ze er van maakten...

Er zijn in de vakanties meerdere setjes gemaakt, maar nog niet alles is afgewerkt. Dat maakt de meiden niks uit, want ze hebben hun nieuwe kleren al volop gedragen. Maar zo wil ik ze niet op de foto hebben.

Dus er volgt nog wat...

Maar inmiddels hebben ze zelf wel verslag uit gebracht over de vakantie. En zie ik het nu goed? Sommigen vallen om van verbazing...

Camperreis deel 7 (dag 12 t/m 14)

Dinsdag was het goed toeven in Verbania (Italië). Als je een dag gereden hebt, is het ook weer heerlijk om een dag stil te staan. Andersom trouwens ook, vinden wij dan...

DH maakt bijna elke ochtend een wandeling, terwijl ik nog lekker een poosje in bed blijf. Hij komt dan wel op leuke plekjes, zoals je hierboven ziet....

Op de camping stonden overal langs de paden prachtige bloemen en het lukt me steeds beter om ze van dichtbij goed op de foto te krijgen.

Het zwembad op de camping, waar we overigens niet in zijn geweest; badmuts verplicht...

We genoten van de prachtige natuur... Het bleef dinsdag wel een beetje bewolkt. De zon probeerde wel door de wolken heen te komen, maar dat lukte pas 's middags. Toen hebben we heerlijk zitten lezen en breien. De garderobe van de Sterre en Liselotte is flink uitgebreid...

Maar dat willen de meiden zelf een keer showen!

En ook 's avonds is het meer prachtig! Je blijft er gewoon foto's van maken...

---------

Woensdagmorgen vertrokken we uit Italië... Nog één keer een foto maken van het meer hoor..

Het had 's nachts behoorlijk geregend en het was nevelig boven het meer. De overkant kon je nauwelijks zien! Dag Lago Maggiore....

Afrekenen en vertrekken.... Het plan is om in twee dagen naar huis te rijden. We hebben de avond ervoor lang zitten dubben i.v.m. de weersomstandigheden wat de beste route is. Maar vandaag (woensdag) is het eigenlijk overal slecht weer...

We besluiten toch maar via Zwitserland te rijden, een vignet hebben we toch al... 

De weg langs het meer is lang en het verkeer is druk. Er zijn talloze wegwerkzaamheden, het schiet niet erg op.

Eenmaal in Zwitserland kunnen we meer doorrijden. Voorbij Basel gaan we de grens over naar Frankrijk.

En zo komen we in de Vogezen terecht. Het is lang geleden dat we hier geweest zijn en we zijn eigenlijk vergeten hoe mooi het hier is!

Helaas alleen wat foto's gemaakt via de voorruit en die zijn niet allemaal van zo'n beste kwaliteit...

Vanaf Colmar kiezen we voor de Col du Bonhomme, en dat blijkt een goede keuze te zijn. Het is een prachtige rit en we zijn helemaal verrast als er op het hoogste punt van de col een parkeerplaats is, waar al twee andere campers staan. Altijd iets veiliger dan in the middle of nowhere ....

De bossen zijn hier heel mooi, dankzij de ochtendwandeling van mijn man hebben we nog wat foto's:

Hè hè..., ik snap nu waarom die schoenen zo vies waren en dat hij halverwege de dag droge sokken wilde hebben!

Dit was dus onze laatste overnachting. Donderdag reden we het laatste stuk en dat was nog best lang!

We hebben veel regen onderweg gehad, veel wegversmallingen wegens werkzaamheden en ook veel file...

Op de ring van Brussel stond het helemaal vast.

-----------

En nu zijn we weer veilig thuis. Wat hebben we het goed gehad! Ook thuis is het weer genieten, zeker nu de ergste rommel opgeruimd is.

Heerlijk om je kinderen weer te zien en te horen dat het allemaal goed is gegaan.

En de poezen zijn ook blij, tjonge ze mauwen gewoon om aandacht... Dat ben ik helemaal niet van ze gewend.

Sterre en Liselotte komen niet uitgepraat. Ze zitten met de andere poppen in een kringetje. Middenin ligt een stapel met kleren en spulletjes... Ze gaan er vast nog een keer over bloggen!

----------

Camperreis deel 6 (dag 10+11)

Zo, weer tijd om eens wat van ons te laten horen…

Zondag hadden we een geweldig mooie dag in Embrun. De hele dag een strakblauwe lucht en zon, maar niet te warm omdat er constant een fris briesje stond.

We hebben ’s morgens een hele mooie wandeling gemaakt, geniet maar even mee …

DH ging ’s middags nog met de fiets erop uit en ik deed heerlijk een dut en vermaakte me buiten in de zon.

En ik was niet de enige...

We hadden nog een heel leuk gesprek met een Nederlandse vrouw die elk jaar 2x in het voor-en naseizoen op de camping staat met haar 2 honden, bordercollie… Wat een schitterende beesten zijn dat! Ze fotografeert veel op grote hoogte en we mochten meekijken op haar mobiel. Ze zit soms 3 uur op één plek om steenbokken te observeren…

Maandagmorgen namen we met een beetje weemoed afscheid van Embrun en reden we via Briancon naar Italië.

Het eerste deel van de rit was prachtig. De grens passeerden we op ongeveer 1900 meter hoogte, waar sneeuw lag.

Eenmaal een stuk in Italië reden we op de snelweg door een vlak gedeelte(Piemonte) en we keken elkaar allebei eens aan en we keken naar de lucht, en schudden ons hoofd…

Wat ook irritant is, is die tol om de haverklap. Je kunt gewoon niet door rijden.

’s Middags kwamen we aan bij het Lago Maggiore en we vonden een plekje bij het meer. De zon scheen en alhoewel we even moesten bijkomen, genoten we!

Camperreis deel 5 (dag 7 t/m 9)

Het wordt wel weer eens tijd voor een berichtje!
Waar was ik ook al weer gebleven? O ja, ik had het laatst verteld dat we in Die (Drôme) in het zonnetje hadden zitten eten op woensdagavond.
Donderdag zijn we op deze camping gebleven, maar we hebben wel een fietstochtje gemaakt. En verder heerlijk zitten lezen en handwerken.

Achter de camping...

Vrijdagmorgen zijn we na het ontbijt vertrokken uit Die. Het regende toen en ook onderweg hebben we regen gehad. Maar we zaten hoog en droog, dus het deerde ons niets.

We reden oostwaarts naar Gap en toen verder naar Embrun. Ook al een oude liefde...

Het weekend geven ze daar prachtig weer op. Embrun ligt aan het uiteinde van het prachtige meer "Lac de Serre Poncon"...

Er is veel minder water in het meer dan in de zomer. Ze houden het bewust laag door de stuwdam en regelen op deze manier de waterstand van de Durance.

Op de camping heerst een enorme rust. We horen alleen de vogels en het ruisen van de bomen. Af en toe in de verte een auto....

Er zijn maar heel weinig mensen op de camping en die zijn nog overal verspreid ook.

Vanaf ons plekje hebben we aan alle kanten mooi uitzicht op de bergen. Op het terrein staan veel boompjes en we hebben soms het gevoel in het paradijs te zitten. 

Het meer heeft een enorme aantrekkingskracht. We gaan er graag zo maar wat kijken en wandelen...

We willen hier nog een dagje blijven en daarna richting Italië gaan...